Rezygnacja z radioterapii u pacjentów z wczesnym chłoniakiem Hodgkina o niekorzystnym rokowaniu

Lek. Bartosz Spławski, Klinika Nowotworów Głowy i Szyi Narodowego Instytutu Onkologii w Warszawie
opublikowano: 22-02-2021, 16:20

Leczenie skojarzone, składające się z chemioterapii i radioterapii konsolidującej, jest standardem u pacjentów z wczesną postacią chłoniaka Hodgkina o niekorzystnym rokowaniu (grupa pośredniego rokowania). Radioterapia może powodować długotrwałe następstwa, co jest szczególnie istotne, gdyż chłoniak Hodgkina jest często diagnozowany u młodych dorosłych z medianą wieku ok. 30 lat.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

W prezentowanym badaniu German Hodgkin Study Group HD17 zbadano, czy radioterapię można pominąć bez utraty skuteczności leczenia u pacjentów z pełną odpowiedzią metaboliczną. Chorzy otrzymali dwa cykle chemioterapii eBEACOPP (etopozyd, cyklofosfamid i doksorubicyna oraz bleomycyna, winkrystyna, prokarbazyna i prednizon) oraz dwa cykle chemioterapii ABVD (doksorubicyna, bleomycyna, winblastyna, dakarbazyna) — schemat 2 + 2.

Radioterapia może powodować długotrwałe następstwa, co jest szczególnie istotne, gdyż chłoniak Hodgkina jest często diagnozowany u młodych dorosłych z medianą wieku ok. 30 lat.
iStock

Grupa badana i schematy terapii

Do badania zostali włączeni pacjenci w wieku 18-60 lat z nowo zdiagnozowanym chłoniakiem Hodgkina we wczesnym stadium o niekorzystnym rokowaniu. Pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do standardowego leczenia skojarzonego składającego się z chemioterapii w schemacie 2 + 2.

eBEACOPP składał się z cyklofosfamidu 1250 mg/m² dożylnie w dniu 1., doksorubicyny 35 mg/m² dożylnie w dniu 1., etopozydu 200 mg/m² dożylnie w dniach 1.-3., prokarbazyny 100 mg/m² doustnie w dniach 1.-7., prednizonu 40 mg/m² doustnie w dniach 1.-14., winkrystyny 1,4 mg/m² dożylnie w dniu 8. (maksymalna dawka 2 mg na cykl) i bleomycyny 10 mg/m² dożylnie w dniu 8.

ABVD składał się z doksorubicyny 25 mg/m² dożylnie, bleomycyny 10 mg/m² dożylnie, winblastyny 6 mg/m² dożylnie i dakarbazyny 375 mg/m² dożylnie w 1. i 15. dniu każdego cyklu, a następnie radioterapii 30 Gy lub do leczenia pod kontrolą PET, składającego się z chemioterapii według schematu 2 + 2, a następnie radioterapii 30 Gy tylko u pacjentów z pozytywnym wynikiem badania PET wykonanego pod koniec czterech cykli chemioterapii.

Cel i wyniki badania

Głównym celem było wykazanie równoważności strategii leczenia prowadzonego na podstawie badania PET w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, który stanowiło przeżycie wolne od progresji choroby. Równoważność została zdefiniowana jako bezwzględna różnica wynoszącą 8 proc. w szacunkach 5-letniego przeżycia wolnego od progresji między dwiema grupami. Analizę bezpieczeństwa przeprowadzono w populacja z zamiarem leczenia.

Między 13 stycznia 2012 r. a 21 marca 2017 r. do badania włączono 1100 pacjentów: do grupy leczonej standardowo n = 548 lub do grupy leczonej pod kontrolą PET n = 552. Przy medianie czasu obserwacji 46,2 miesięcy (IQR 32,7-61,2) 5-letni czas przeżycia wolnego od progresji wynosił 97,3 proc. (95 proc. CI 94,5-98,7) w grupie standardowego leczenia skojarzonego i 95,1 proc. (92,0-97,0) w grupie leczonej pod kontrolą PET [współczynnik ryzyka HR — 0,523 (95 proc. CI 0,226-1,211)]. Różnica między grupami wynosiła 2,2 proc. (95 proc. CI — 0,9 do 5,3).

Onkologia
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
×
Onkologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Bonnier Business (Polska). Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Działania niepożądane

Najczęstszymi ostrymi hematologicznymi zdarzeniami niepożądanymi 3. lub 4. stopnia były: leukopenia [436 (83 proc.) z 528 pacjentów w grupie ze standardowym leczeniem w porównaniu z 443 (84 proc.) z 529 pacjentów w grupie leczonej pod kontrolą PET] oraz trombocytopenia [139 (26 proc.) vs 176 (33 proc.)]. Natomiast najczęstszymi ostrymi niehematologicznymi działaniami niepożądanymi były zakażenia [32 (6 proc.)vs 40 (8 proc.)] oraz nudności lub wymioty [38 (7 proc.) vs 29 (6 proc.)].

Najczęstszymi ostrymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z radioterapią były: dysfagia [26 (6 proc.) w grupie standardowego leczenia skojarzonego w porównaniu z 3 (2 proc.) w grupie leczonej pod kontrolą PET] i zapalenia błon śluzowych [9 (2 proc.) vs brak]. Stwierdzono 229 poważnych zdarzeń niepożądanych u 161 (29 proc.) z 546 pacjentów w grupie leczenia standardowego oraz 235 poważnych zdarzeń niepożądanych u 164 (30 proc.) z 550 pacjentów w grupie leczenia pod kontrolą PET. W tej ostatniej grupie zgłoszono jedno nieoczekiwane poważne działanie niepożądane (zakażenie), prowadzące do zgonu.

Wyniki powyższego badania sugerują, że ujemny wynik PET po chemioterapii w schemacie 2 + 2 u chorych z nowo rozpoznanym chłoniakiem Hodgkina we wczesnym stadium choroby pozwala na pominięcie radioterapii konsolidującej bez klinicznie istotnej utraty skuteczności. Terapia pod kontrolą PET mogłaby w ten sposób zmniejszyć odsetek pacjentów zagrożonych późnymi działaniami niepożądanymi radioterapii.

Źródło: Borchmann P. et all.: PET-guided omission of radiotherapy in early-stage unfavourable Hodgkin lymphoma (GHSG HD17): a multicentre, open-label, randomised, phase 3 trial. The Lancet Oncol. 2021, Feb. 01, vol. 22, Issue 2, 223-234.

ZOBACZ TAKŻE: Nowoczesne leczenie chłoniaka Hodgkina

W poszukiwaniu skuteczniejszych opcji leczenia nowotworów krwi

Źródło: Puls Medycyny

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.