Przewlekła pokrzywka spontaniczna to nie tylko choroba skóry

opublikowano: 10-07-2019, 14:24

Przewlekła pokrzywka spontaniczna (PPS) jest ciężką, długotrwałą chorobą charakteryzującą się nagłym pojawianiem się bąbli lub obrzęku naczynioworuchowego bądź obu tych objawów równocześnie. Występuje cyklicznie i trwa przynajmniej 6 tygodni. W tym czasie chorzy cierpią z powodu dokuczliwego, niemożliwego do opanowania świądu oraz dolegliwości bólowych, co odbija się na ich stanie psychicznym i emocjonalnym.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Jak często na przewlekłą pokrzywkę chorują Polacy?

Pokrzywka przewlekła nie jest częstą chorobą, dotyka około 0,6 proc. populacji dorosłych Polaków i od 0,1 do 0,3 proc. dzieci. Niemniej w związku z nieprzewidywalnym charakterem objawów i zmiennością ich nasilenia postrzegana jest jako duży problem zdrowotny. Częściej chorują kobiety niż mężczyźni, pokrzywka przewlekła może wystąpić w każdym wieku, jednak szczyt zachorowań przypada na trzecią i czwartą dekadę życia, co oznacza, że cierpią na nią osoby młode w okresie największej aktywności życiowej i zawodowej. Występowanie choroby nie ma związku z miejscem zamieszkania (miasto, wieś), wykształceniem czy wykonywanym zawodem.

Obraz kliniczny choroby

Typowy bąbel pokrzywkowy charakteryzuje się centralnym obrzękiem o różnym rozmiarze, ma od kilku milimetrów do kilku centymetrów wielkości, najczęściej otoczony jest odczynowym rumieniem (różowym lub jasnoczerwonym), towarzyszy mu świąd lub uczucie pieczenia. Zmiany pojawiają się w ciągu kilku minut i zwykle ustępują w ciągu kilku godzin, zawsze przed upływem doby.

Pokrzywce może towarzyszyć również obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk naczynioruchowy pojawia się zwykle w takich miejscach ciała, jak usta, policzki, powieki, ręce, stopy, okolica narządów płciowych, a nawet jelita (wywołuje wtedy silny ból brzucha, wymioty, nudności, biegunkę) czy krtań (w takim przypadku może doprowadzić do utrudnienia oddychania, a nawet uduszenia). Obrzęk ma nagły początek i zazwyczaj ustępuje maksymalnie przed upływem 72 godzin.

Pokrzywka przewlekła a jakość życia

U większości osób dotkniętych przewlekłą pokrzywką spontaniczną choroba trwa od roku do pięciu lat. W tym czasie chory cierpi nie tylko na ból, silny świąd czy obrzęk naczynioruchowy, ale także odczuwa inne, istotne objawy pogarszające jego jakość życia jak: uczucie przewlekłego zmęczenia, utratę siły, brak koncentracji, stres czy strach i niepokój. Badania wykazały, że poziom zaburzeń funkcjonowania pacjentów z pokrzywką jest podobny jak u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, a w niektórych aspektach, jak np. zaburzenia snu, znacznie większy. Choroba nie pozostaje bez wpływu na tak fundamentalne aspekty życia jak związki, relacje intymne, życie zawodowe czy też aktywność fizyczna. Jest też przyczyną nieobecności w pracy i w szkole. U części chorych obserwuje się dodatkowo objawy depresji i napady lęku.

Dlatego tak ważne jest szybkie postawienie diagnozy i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Kluczowa dla tego procesu jest edukacja pacjentów. Chory w sytuacji wystąpienia objawów pokrzywki powinien wiedzieć, jak ma się zachować i dokonać samoobserwacji. Pozwoli to określić czynnik wywołujący epizody pokrzywki lub rozpoznać przewlekłą pokrzywkę spontaniczną (PPS) przez lekarza, co daje szansę na dalsze leczenie i możliwą, w obecnym stanie wiedzy medycznej, poprawę stanu zdrowia pacjenta, dzięki nowoczesnym terapiom celowanym dostępnym w leczeniu np. PPS.

PL1907704860

Artykuł powstał we współpracy z firmą Novartis.

BIBLIOGRAFIA:

1. Zuberbier T, et al. Allergy 2018;

2. Engin B, et al. J Eur Acad Dermatol Venereol 2008; 22:36−40;

3. Staubach P, et al. Br J Dermatol2006; 154:294−8;

4. Uguz F, et al. J Psychosom Res 2008; 64:225−9;

5. https://podyplomie.pl/medycyna/29877,pokrzywka?page=1; 04.07.2019;

6. Sybilski AJ, Walecka I. Pokrzywka – swędząca udręka. Standardy Medyczne/Pediatria 2016; 13(5):837-45;

7. Zuberbier T, et al. Allergy 2018;

8. Maurer M, et al. Allergy 2011; 66:317–30;

9. Adapted from: Beltrani VS. Clin Rev Allergy Immunol 2002; 23:147–69;

10. Maurer M, et al. Allergy 2011; 66:317–30;

11. Engin B, et al. J EurAcadDermatolVenereol2008; 22:36−40;

12. Staubach P, et al. Br J Dermatol2006; 154:294−8;

13. Uguz F, et al. J Psychosom Res 2008; 64:225−9.

Źródło: Puls Medycyny

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.