Prezes KIF: Wszyscy hospitalizowani pacjenci z COVID-19 wymagają fizjoterapii

Klaudia Torchała/EG/PAP
opublikowano: 11-05-2020, 12:05

Wszyscy pacjenci z COVID-19 przebywający w szpitalu wymagają fizjoterapii, również ci, którzy nie mają ciężkich objawów. Może ona zwiększać szanse na przeżycie, a także ograniczać ewentualne powikłania - wyjaśnił dr hab. n. med. Maciej Krawczyk, prezes Krajowej Izby Fizjoterapeutów.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

"Należy pamiętać, że wielu pacjentów znajduje się w unieruchomieniu przez wiele tygodni. Są to ludzie w różnym wieku. Takie unieruchomienie u osoby dwudziesto-, trzydziestoletniej nie pustoszy aż tak bardzo organizmu, ale już w przypadku osób starszych, nawet trzydniowe unieruchomienie w łóżku prowadzi do upośledzenia wielu układów, łącznie z nerwowym, trawiennym, kostno-stawowym, moczowo-płciowym” – wyjaśnia dr hab. n. med. Maciej Krawczyk.

Dr hab. n. med. Maciej Krawczyk, prezes Krajowej Izby Fizjoterapeutów
KIF

Groźne niedotlenienie

Powikłania z powodu ostrej niewydolności płuc w wyniku ostrego przebiegu COVID-19 prowadzą u kilku procent pacjentów do śmierci, a u sporej grupy - kilku, kilkunastu procent - pozostawiają zmiany w płucach, który mogą skutkować dodatkowymi dolegliwościami podczas wysiłku fizycznego (np. zwłóknienia miąższu płuc).

Kluczową rolę w leczeniu pacjentów z COVID-19 odgrywa fizjoterapia, indywidualnie dobrana do potrzeb i do aktualnego stanu pacjenta. 

Dr Maciej Krawczyk zaznaczył, że w pracy z pacjentem w stanie ciężkim z COVID-19, tam gdzie terapia może ratować życie, chodzi o zwiększenie aktywnej powierzchni oddechowej płuc. Wydzielina, która pojawia się w płucach w wyniku choroby prowadzi do zablokowania pewnych obszarów i uniemożliwia aktywną wymianę gazową.

„Choremu zagraża wtedy śmierć z powodu niedotlenienia. Dzięki fizjoterapii jest możliwe pozbycie się z drzewa oskrzelowego jak największej ilości tego płynu, a następnie wymuszenie, by tlen dotarł do tej części płuc, która była zablokowana wydzieliną. Dokonuje się tego układając np. pacjenta w określonych pozycjach” – wskazał prezes KIF.

Równocześnie zaznaczył, że intensywna praca rehabilitacyjna powinna odbywać się na oddziałach intensywnej opieki medycznej każdego dnia.

„Terapeuta układa pacjenta np. na brzuchu, nawet gdy jest on pod respiratorem. Ustawia pod odpowiednim kątem łóżko OIOM-owe. Pracuje z pacjentem manualnie, by sprowokować wydostanie się tej wydzieliny z płuc. Stymuluje mięśnie przepony do pracy. Prowokuje tory oddechowe – brzuszny, piersiowy. To złożony proces i bardzo indywidualny. Wymaga uwzględnienia wielu zmiennych” – wymienił szczegóły postępowania z pacjentem w poważnym stanie.

Prezes KIF uczulił też, że nawet lekki przebieg COVID-19, np. z osłabieniem czy niewielką temperaturą, może się zaostrzyć w wyniku unieruchomienia w łóżku przez kilka dni, szczególnie u osób starszych.

"Dochodzić może do wystąpienia problemów oddechowych, pomimo tego, że sama choroba nie atakuje tak intensywnie układu oddechowego. Jeśli na przykład osoba, która paliła papierosy i wcześniej miała ślad w płucach pozostawiony przez inną chorobę, to z powodu tego, że leży w łóżku przez tydzień, półtora może dojść do powikłań ze strony układu oddechowego i to w ogóle nie jest związane z COVID-19” – powiedział.

Brak ruchu szkodzi sercu

Dr Maciej Krawczyk wyjaśnił też, że u osoby, która jest unieruchomiona pogarsza się funkcjonowanie serca. Jeżeli serce nie musi pompować tyle krwi, bo nie ma zapotrzebowania na zużycie tlenu z uwagi na ograniczoną mobilność, to nie zużywa tyle energii i w konsekwencji człowiek zaczyna oddychać płycej, a powietrze przestaje docierać do wielu pęcherzyków płucnych. Wówczas pojawia się w nich wydzielina i wtórnie wyłącza je z wymiany gazowej. Dodatkowo dochodzi do atrofii mięśni.

„W konsekwencji zmniejsza się ilość naczyń włosowatych w tych mięśniach, przez które przepływa krew, co powoduje z kolei zmniejszenie w ogóle ilości krwi w organizmie. To też powód, dla którego serce nie musi podejmować intensywnej pracy. W ten sposób powstaje błędny krąg” – powiedział prezes KIF.

Jak wskazał unieruchomienie w łóżku nawet przez kilka dni pacjentów, którzy nie mają ciężkich objawów COVID-19 zwiększa zagrożenie dla ich zdrowia, a nawet życia. Dlatego też należy z takimi pacjentami intensywnie ćwiczyć.

Prezes KIF odniósł się również do postępowania z osobami, którym udało się wyjść z choroby. W przypadku tzw. ozdrowieńców sprawdzić się może telerehabilitacja.

„W ich usprawnianiu ważne jest wykonywanie konkretnych ćwiczeń. Polegają one na aktywowaniu tułowia, prowokowaniu skurczów mięśniowych, toru oddechowego, oddychaniu w różnych pozycjach oraz obciążenie wysiłkiem fizycznym z odpowiednim natężeniem tętna i ciśnienia przez odpowiedni czas i codziennie” - powiedział.

Z kolei w przypadku osób, które bezobjawowo przeszły infekcję koronawirusem prezes KIF zalecił pozostawanie, nawet przez kilka miesięcy, pod stałą opieką lekarza rodzinnego. Fizjoterapia, jeśli nie zleci jej lekarz, w tym przypadku nie jest konieczna.

PRZECZYTAJ TAKŻE: KIF: Fizjoterapeuci również mogą pomóc w walce z COVID-19

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Klaudia Torchała/EG/PAP

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.