Postępowanie kardiologa wobec pacjenta z zespołem metabolicznym

Jolanta Grzelak-Hodor
opublikowano: 20-04-2011, 00:00

Zespół metaboliczny, zgodnie z obowiązującą definicją, jest związany z otyłością, zaburzeniami gospodarki lipidowej, gospodarki węglowodanowej i nadciśnieniem tętniczym. Problemy ze strony układu sercowo-naczyniowego są więc istotnym elementem tego zespołu współistniejących czynników, zwiększających zagrożenie przedwczesnym zgonem. Specjaliści nie od dziś pytają jednak, czy rozpoznanie zespołu metabolicznego (ZM) zmienia ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego u przeciętnego pacjenta.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
„Badania i praktyka wydają się dowodzić, iż ocena tego ryzyka u pacjenta kardiologicznego na podstawie tablic SCORE i analizy poszczególnych czynników ryzyka może być dokładniejsza niż ocena pod kątem rozpoznania zespołu metabolicznego” – odpowiada prof. dr hab. Danuta Czarnecka z I Kliniki Kardiologii i Nadciśnienia Tętniczego Instytutu Kardiologii CM UJ w Krakowie.

Stwierdzenie ZM wydaje się także nie mieć istotnego wpływu na diagnostykę kardiologiczną przeciętnego pacjenta. Ale już nie jest obojętne przy planowaniu terapii.

Zakres standardowego postępowania

„Diagnostyka pod kątem zagrożenia chorobami układu krążenia u osoby z rozpoznanym zespołem metabolicznym praktycznie niczym nie różni się od wykonywanej u każdego innego pacjenta kardiologicznego. Trudniejsza jest diagnostyka osób ze znaczną otyłością, jednak to temat wymagający odrębnego omówienia” – dodaje prof. Czarnecka.

W niektórych sytuacjach stwierdzenie zespołu metabolicznego nie wpływa także na zalecenia dotyczące terapii. „Ostatnie wytyczne ESH z 2009 roku zalecają, by u pacjenta z ciśnieniem wysokim prawidłowym i zespołem metabolicznym lub cukrzycą nie wdrażać leczenia, jeśli nie występują u nich powikłania narządowe. Terapia jest zalecana dopiero w przypadku rozwinięcia nadciśnienia utrwalonego” – informuje prof. Czarnecka.

Decyzja o zastosowaniu leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi u osób z ZM zależy nie tylko od wartości ciśnienia, ale również od obecności takich chorób współistniejących, jak: cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, niewydolność mięśnia sercowego, choroba naczyniowa mózgu, choroba naczyń obwodowych bądź niewydolność nerek.

Cały artykuł przeczytasz w Pulsie Medycyny nr 7 (228).

Aktualna oferta prenumeraty Pulsu Medycyny


Badania: Ryzyko dla wątroby

Cukrzyca istotnie zwiększa ryzyko zgonu z powodu niewydolności wątroby – poinformowali naukowcy z Uniwersyteckiej Szkoły Medycznej w Edynbugu podczas dorocznej konferencji Brytyjskiego Towarzystwa Diabetologicznego (Diabetes UK), która odbywała się na przełomie marca i kwietnia br. w Londynie.

Z przeprowadzonych przez Brytyjczyków badań porównawczych wynika, że diabetycy są o 70 proc. bardziej zagrożeni zgonem z powodu chorób wątroby, m.in. marskości i raka tego narządu. Taki wniosek wypływa z analizy danych medycznych prawie 12 tys. osób w wieku 35-84 lata, które w latach 2001-2007 zmarły wskutek niewydolności wątroby. 1267 z tych osób chorowało na cukrzycę, a ok. 10 tys. nie miało cukrzycy.

U pacjentów z cukrzycą prawdopodobną przyczyną zaburzeń w funkcjonowaniu wątroby jest nadmierne gromadzenie w niej glikogenu i tłuszczów, wynikające z zakłóconego metabolizmu tych związków.


Diagnostyka: Czynniki ryzyka

Zespól metaboliczny to współistnienie wielu czynników ryzyka chorób układu krążenia:

- zaburzenia tolerancji glukozy = stan przedcukrzycowy (glikemia na czczo ≥100 mg/dl);
- podwyższone stężenie triglicerydów (>150 mg/dl);
- obniżone stężenie „dobrego cholesterolu” HDL;
- podwyższone ciśnienie tętnicze (≥130/≥85 mm Hg)
- otyłość.

Według najnowszej definicji, do rozpoznania zespołu metabolicznego niezbędne jest stwierdzenie otyłości centralnej oraz 2 spośród 4 ww. czynników. Sukces w leczeniu zespołu metabolicznego zapewnia jednoczesne, konsekwentne zwalczanie wszystkich czynników ryzyka.

Zespół metaboliczny: Konsekwencje dla pacjenta

Najważniejsze zagrożenia wynikające z potwierdzenia istnienia zespołu metabolicznego u pacjenta:
- cukrzyca typu 2,
- choroba niedokrwienna i zawał serca,
- udar mózgu.

Leczenie zespołu metabolicznego może dodatkowo wymagać przyjmowania leków z powodu:
- zaburzeń tolerancji glukozy,
- zaburzeń lipidowych,
- nadciśnienia tętniczego.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Jolanta Grzelak-Hodor

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.