Podwyżki wynagrodzeń w 2003 roku? Tak!

Sławomir Molęda
opublikowano: 18-03-2003, 00:00

Przepisy tej samej ustawy, na mocy której przysługiwały pracownikom SP ZOZ-ów nadzwyczajne podwyżki wynagrodzeń: o 203 zł w 2001 r. i o 110 zł w 2002 r., regulują procedurę corocznego ustalania podwyżek. Mowa tu o przepisach ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, obowiązującej tych przedsiębiorców i te SP ZOZ-y, które zatrudniają powyżej 50 osób. ;

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Wskaźniki podwyżek, które ustala się w zwykłym trybie, na podstawie art. 4 ww. ustawy mają odmienny charakter od kwot nadzwyczajnych podwyżek przysługujących wyłącznie pracownikom SP ZOZ-ów za lata 2001-2002, na podstawie art. 4a.
Przede wszystkim art. 4 nie uprawnia pracowników do indywidualnych roszczeń o podwyższenie wynagrodzenia, gdyż przepis ten nie dotyczy w ogóle wysokości poszczególnych wynagrodzeń i ich ewentualnego wzrostu. W przepisie tym uregulowano mechanizm podwyższania przeciętnego wynagrodzenia w całym zakładzie, co nie oznacza konieczności równoczesnego podwyższenia wszystkich płac ani w jednakowym stopniu.
Mechanizm ten odnosi się do całej zbiorowości pracowników SP ZOZ-u i dotyczy globalnego przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, ustalonego zgodnie ze statystyczną metodologią w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Roszczenia o podwyższenie tego wynagrodzenia o przyjęte minimum mogą być zatem podnoszone jedynie przez związki zawodowe, które uprawnione są do reprezentowania zbiorowych interesów pracowników. Odbywa się to nie przed sądami pracy, lecz w trybie ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (rokowania, mediacje, arbitraż i strajk).
Trzeba usiąść do stołu
Ponadto przepis art. 4 nie ustala minimalnego przyrostu wynagrodzeń, jak czynił to art. 4a, lecz procedurę ustalenia przyrostu przez zainteresowane strony, w granicach określonych wskaźników maksymalnych. Przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w danym roku ustalają, w drodze porozumienia, strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy, a więc pracodawca reprezentowany przez dyrektora SP ZOZ-u oraz związki zawodowe. Porozumienie to powinno uwzględniać sytuację i możliwości finansowe SP ZOZ-u oraz wskaźniki ustalone uchwałą Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, a w razie jej braku - rozporządzeniem Rady Ministrów.
Maksymalny roczny wskaźnik przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wynosi na ten rok 3 proc. Orientacyjne wskaźniki przyrostu w kolejnych kwartałach roku, w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego wynoszą: w I kwartale - 1,8 proc., w II kwartale - 2,8 proc., w III kwartale - 3 proc., w IV kwartale - 4,4 proc.
Porozumienie powinno być zawarte w terminie do końca lutego tego roku. Tam, gdzie porozumienie nie zostało zawarte, przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ustala, w terminie do 10 marca tego roku, dyrektor SP ZOZ-u w drodze zarządzenia.
Zerowy przyrost wynagrodzenia
Podział ustalonego przyrostu wynagrodzeń na poszczególnych pracowników powinien nastąpić zgodnie z obowiązującymi w danym zakładzie zasadami ustalania wynagrodzeń oraz przepisem art. 78 Kodeksu pracy. O ile więc pracownicy nie mają prawa do określonej kwoty podwyżki, o tyle mają prawo na początku roku wiedzieć, o ile wzrosną ich wynagrodzenia. Ustalony przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia może ulec zmianie tylko wtedy, gdy uzasadnia to zmiana sytuacji i możliwości finansowych przedsiębiorcy.
Spotykam się ze szczególnymi poglądami, że przy trudnej sytuacji gospodarczej pracodawcy można ustalić ?zerowy przyrost" wynagrodzeń. Tego typu ustalenia nie są jednak zgodne z przepisem art. 4, a stanowią jego obejście. Moim zdaniem, ?zerowy przyrost" nie jest przyrostem, a idąc tym trybem rozumowania możemy wkrótce dojść do ?przyrostów ujemnych". Można mówić o przyroście, poziomie niezmiennym i obniżce. Gdyby ustawodawca dopuszczał ?przyrosty zerowe i ujemne", to nie stanowiłby o systemie kształtowania przyrostu wynagrodzeń, lecz po prostu o systemie kształtowania wynagrodzeń. Wobec czego jedynie ustalenie jakiegoś ?przyrostu dodatniego", choćby symbolicznego, uważam za zgodne z obowiązującymi przepisami.



Podstawa prawna:
1) ustawa z 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. nr 1, poz. 2 ze zm.).
2) rozporządzenie Rady Ministrów z 27 listopada 2002 r. w sprawie wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w 2003 r. (Dz. U. nr 200, poz. 1690).






.

Prawo w medycynie
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
×
Prawo w medycynie
Wysyłany raz w miesiącu
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Bonnier Business (Polska). Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.