Podstępna złodziejka pamięci

IKA
21-09-2017, 09:16

21 września obchodzony jest Światowy Dzień Choroby Alzheimera. Alzheimer to najczęstszą przyczyną otępienia na świecie i jednym z ważniejszych problemów społecznych – to choroba, która wyniszcza nie tylko pacjentów, ale równie silnie oddziałuje na ich opiekunów. Lek, który pozwoliłby w pełni wyleczyć chorobę Alzheimera, nie został jeszcze odkryty, ale istnieją różne formy wsparcia, o których warto wiedzieć.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Szacuje się, że na całym świecie na chorobę Alzheimera cierpi około 44 mln osób, a co 4 s diagnozowany jest nowy przypadek tej choroby. Ze względu na starzejące się społeczeństwo, do 2050 r. ta liczba może wzrosną prawie trzykrotnie.

Trzy fazy otępienia

Początek choroby jest najczęściejniezauważalny. Objawy narastają stopniowo przez pierwsze lata. Głównym, a zarazem pierwszym symptomem są zaburzenia pamięci epizodycznej, co przejawia się niezdolnością do trwałego zapamiętywania nowych informacji. Jest to spowodowane uszkodzeniem struktur mózgowych odpowiedzialnych za utrwalenie bieżących danych pamięciowych – hipokampów. W chorobie Alzheimera wyróżnia się trzy fazy otępienia:

• Faza łagodna, dla której charakterystyczne są trudności w radzeniu sobie z najbardziej złożonymi aktywnościami – obserwuje się zaburzenia pamięci, zadawanie tych samych pytań, nieustanne poszukiwanie i chowanie przedmiotów w tych samych miejscach. Kolejno dołączają epizody zagubienia w znanym otoczeniu, wypełnianie codziennych obowiązków staje się coraz trudniejsze i bardziej czasochłonne, pojawiają się trudności w zarządzaniu finansami i niewłaściwa ocena sytuacji, które mogą skutkować np. kupowaniem kosztownych i nieprzydatnych urządzeń lub niekontrolowanym zaciąganiem kredytów.

• Faza średniozaawansowana przejawia się głównie znaczącą niepamięcią, problemami w orientacji, utrudnieniem w komunikowaniu się z otoczeniem oraz skupieniu uwagi. Obserwuje się również nasilone zaburzenia zachowania wraz z objawami psychopatologicznymi, głównie w postaci urojeń, halucynacji, podejrzliwości, zaburzeń paranoicznych czy drażliwości. Zauważyć można także problemy z hamowaniem impulsywnych reakcji.

• Faza głęboka oznacza całkowitą utratę pamięci, również autobiograficznej, trudności w komunikowaniu się i utrzymywaniu kontaktu z otoczeniem. Pojawiają się problemy z poruszaniem się, chodzeniem, wstawaniem, siadaniem, a także trudności z połykaniem, co prowadzi do niedożywienia oraz agresja słowna i fizyczna.

Cierpi nie tylko pacjent – cierpi rodzina

„Typowe zaburzenia pamięci epizodycznej w otępieniu, szczególnie w chorobie Alzheimera, przejawiają się bardziej w skargach osób towarzyszących niż samego pacjenta. Dotyczą one kilkakrotnego powtarzania tych samych informacji lub czynności (np. opłacania czynszu kilka razy w miesiącu), wielokrotnego dopytywania o tę samą informację, niepamiętania o wcześniejszych ustaleniach, mylenia bieżących dat. Sam pacjent w takiej sytuacji najczęściej to bagatelizuje, twierdząc, że w zasadzie nic poważnego się nie dzieje, a przyszedł do lekarza tylko dlatego, że rodzina nalegała. Istotnymi danymi wskazującymi na pierwsze objawy otępienia są informacje od opiekuna o porzuceniu przez pacjenta zainteresowań, wycofywaniu się z aktywności, zaprzestaniu przygotowywania złożonych posiłków, niemożności poradzenia sobie ze skomplikowanymi pracami domowymi oraz mniejszej dbałości o wygląd. Powyższe objawy przypominają zaburzenia depresyjne, ale najczęściej są one przejawem typowej dla choroby Alzheimera apatyczności, bez odczuwania smutku” – mówi dr n. med. Anna Barczak, neuropsycholog.

(Nie)zwykłe wyzwania

W przypadku osób z chorobą Alzheimera codzienne, zwykłe czynności wykonywane często prawie odruchowo, bez zastanowienia, stają się ogromnym wyzwaniem. Jedną z nich jest odżywianie.  

„Chorobie Alzheimera bardzo często towarzyszą różnego rodzaju zaburzenia odżywiania – chory ma mniejszy apetyt i nie odczuwa pragnienia, czasem zapomina nawet o jedzeniu lub wręcz odwrotnie – je zbyt wiele. Często zdarza się również ograniczenie diety do wybranych pokarmów, np. słodyczy. W bardziej zaawansowanym stadium choroby zdarza się, że pacjent przestaje w ogóle odczuwać potrzebę jedzenia, a niektórzy dodatkowo mają problemy z gryzieniem i przełykaniem potraw. Co więcej, osoby w podeszłym wieku, a do takich przede wszystkim należy ta grupa chorych, często cierpią jednocześnie na inne schodzenia (np. cukrzyca, zaparcia czy biegunki), mające negatywny wpływ na pracę układu pokarmowego i wchłanianie składników odżywczych. Wszystkie te zaburzenia mogą prowadzić do niedożywienia i wyniszczenia organizmu chorego. W takiej sytuacji zalecane jest stosowanie żywienia medycznego, które powinno być integralną częścią terapii prowadzonej w celu poprawy lub utrzymania właściwego stanu odżywiania i lepszego rokowania pacjenta – wyjaśnia prof. dr hab. n. med. Andrzej Szczudlik, neurolog. 

Pożywienie dla mózgu

Nie ma leku, który pozwoliłby wyleczyć osoby z chorobą Alzheimera, ale dostępne są różne terapie objawowe i kformy wsparcia dla chorych i ich opiekunów. Jedną z nich jest odpowiednie żywienie, które powinno dostarczać choremu wszystkich składników odżywczych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Ponadto, jak pokazują badania, niektóre składniki odżywcze, dobrane w odpowiednich konfiguracjach i proporcjach, w sposób szczególny wspomagają pracę ludzkiego mózgu i układu nerwowego. 

W odpowiedzi na szczególne potrzeby opiekunów osób z chorobą Alzheimera powstała Strefa Wsparcia: www.strefawsparcia.souvenaid.pl. To miejsce, w którym można znaleźć wiele praktycznych informacji, jak zajmować się chorym z problemami z pamięcią oraz gdzie szukać wsparcia także dla siebie.

 

 

 

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: IKA

Puls Medycyny
Inne / Podstępna złodziejka pamięci
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.