Pierwsze standardy w transgranicznej medycynie reprodukcyjnej

Marta Koton-Czarnecka
opublikowano: 25-04-2011, 00:00

Podróżowanie za granicę w celu leczenia niepłodności technikami rozrodu wspomaganego jest w Europie coraz bardziej popularne. Ponieważ w różnych krajach obowiązują różne standardy postępowania, Europejskie Towarzystwo Ludzkiego Rozrodu i Embriologii opracowało pierwsze wytyczne dotyczące tego jak zapewnić bezpieczeństwo pacjentów, dawców komórek rozrodczych, samych gamet, matek zastępczych oraz poczętych in vitro dzieci.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Standardy Transgranicznej Opieki Reprodukcyjnej (CBRC, Cross Border Reproductive Care) opublikowano 20 kwietnia br. na łamach czasopisma Human Reproduction (doi: 10.1093/humrep/der090).
Idealnie byłoby, gdyby każda para miała możliwość leczenia niepłodności w swoim kraju, jak najbliżej miejsca zamieszkania. Jednak z powodu ograniczeń prawnych, długiego oczekiwania na leczenie lub zbyt wysokich jego kosztów, coraz więcej pacjentów decyduje się na podjęcie terapii poza granicami własnego kraju. Zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z lutego 2008 roku, wszyscy pacjenci – zarówno lokalni jak i zagraniczni – powinni być traktowani i leczeni w jednakowy sposób, z wykorzystaniem metod, które niosą najmniejsze ryzyko zdrowotne i dają największe szanse na zajście w ciążę. Ale teoria nie zawsze i nie wszędzie pokrywa się z praktyką – zauważa Europejskie Towarzystwo Ludzkiego Rozrodu i Embriologii (ESHRE, European Society of Human Reproduction and Embryology).

Najważniejsze postulaty ESHRE to zapewnienie równego dostępu do technik rozrodu wspomaganego (dla wszystkich pacjentów powinno stosować się te same kryteria kwalifikowania do leczenia), brak ograniczeń w wyborze spośród różnych metod leczenia niepłodności, których bezpieczeństwo i skuteczność poparte są dowodami naukowymi oraz podejmowanie leczenia bez zbędnej zwłoki czasowej.

Pacjenci powinni otrzymywać rzetelne i zrozumiałe dla nich informacje na temat badań i testów koniecznych do przeprowadzenia, realnych kosztów leczenia oraz czasu oczekiwania na rezultaty terapii. Ośrodki leczenia niepłodności powinny oferować swoim pacjentom – oprócz procedur medycznych - także wsparcie psychologiczne, które powinno być udzielane w języku zrozumiałym dla pacjenta. Jeśli klinika nie jest w stanie tego zapewnić danemu pacjentowi pomocy psychologicznej, nie powinna podejmować się jego leczenia.

Częstym problemem przy leczeniu niepłodności poza za granicą jest napotykanie na przeszkody prawne, gdy dochodzi do powikłań już po powrocie do domu. Zdarza się, że lokalna służba zdrowia nie chce brać na siebie odpowiedzialności za leczenie rozpoczęte za granicą. Dlatego obowiązkiem kliniki, w której rozpoczęto terapię powinna być pomoc prawna dla pacjentów, którzy znaleźli się w takiej sytuacji.


Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Marta Koton-Czarnecka

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.