Pembrolizumab w I linii leczenia NDRP może podwajać 5-letnie przeżycie

Monika Rachtan
opublikowano: 07-10-2020, 09:31

Tegoroczny kongres Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ESMO), odbywający się w formie wirtualnej, obfitował w doniesienia dotyczące nowoczesnych metod leczenia chorych na raka płuca. Zaprezentowano m.in. dane z badania III fazy KEYNOTE-024, oceniającego skuteczność i bezpieczeństwo immunoterapii w pierwszoliniowym leczeniu pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których stwierdzono ekspresję PD-L1.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Rak płuca jest w Polsce od wielu lat nowotworem powodującym największą liczbę zgonów. Co roku odnotowuje się 24 tys. nowych przypadków zachorowań, niewiele mniej chorych umiera z jego powodu. Choć możliwości leczenia w programie lekowym z każdym rokiem są poszerzane, nie wszystkie terapie są dostępne w refundacji.

Leczenie chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) stanowi dla specjalistów duże wyzwanie. Pojawienie się leków immunokompetentnych poszerzyło możliwości terapii.
Zobacz więcej

Leczenie chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) stanowi dla specjalistów duże wyzwanie. Pojawienie się leków immunokompetentnych poszerzyło możliwości terapii. iStock

Potencjał immunoterapii w raku płuca

Leczenie chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) stanowi dla specjalistów duże wyzwanie. Pojawienie się leków immunokompetentnych poszerzyło możliwości terapii. Leki te działają zarówno u chorych z płaskonabłonkowym, jak i niepłaskonabłonkowym typem raka płuca. W Polsce chorzy mają dostęp do leków immunokompetentnych w pierwszej, drugiej i kolejnych liniach leczenia — w stadium choroby rozsianej, zaawansowanej, a także po niepowodzeniu chemioterapii paliatywnej pierwszej linii.

Jeszcze kilka lat temu w terapii pacjentów z rakiem płuca w stadium rozsianym, zaawansowanym stosowano jedynie leki cytostatyczne. Chorzy przeważnie nie dożywali 5 lat, najczęściej umierali kilka miesięcy po zakończeniu leczenia. Obecnie odsetek 5-letnich przeżyć w zaawansowanym raku płuca wynosi 15-20 proc.

W programie lekowym leczenia pacjentów z zaawansowanym rakiem płuca są w Polsce dostępne cztery leki immunoterapeutyczne: dwa przeciwciała anty-PD-1 (niwolumab i pembrolizumab), blokujące cząsteczkę PD-1 obecną na powierzchni limfocytów T, oraz dwa przeciwciała anty-PD-L1 (atezolizumab i durwalumab), blokujące cząsteczkę PD-L1.

Cel i przebieg badania KEYNOTE-024

Podczas kongresu ESMO onkolog dr Julia R. Brahmer, profesor w Johns Hopkins Sidney Kimmel Comprehensive Cancer Center i jedna z głównych badaczy w Johns Hopkins National Clinical Trials Network przedstawili zaktualizowane wyniki badania KEYNOTE-024. Porównywano w nim efekty pierwszoliniowego leczenia pembrolizumabem pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z leczeniem chemioterapią na bazie platyny. Chorzy biorący udział w badaniu mieli stwierdzoną ekspresję białka PD-L1 na poziomie wyższym bądź równym 50 proc.

305 uczestników badania losowo przydzielono do terapii pembrolizumabem w dawce 200 mg, podawanej przez 3 tygodnie przez maksymalnie 35 cykli (ok. 2 lat) lub do leczenia za pomocą cytostatyków na bazie platyny. Chorzy otrzymywali pembrolizumab przez dwa lata lub do pojawienia się progresji choroby. W przypadku progresji, jeśli pacjenci nadal kwalifikowali się do leczenia, mogli otrzymać drugi kurs pembrolizumabu w monoterapii. Zmiana z leczenia cytostatycznego na pembrolizumab była także możliwa po wystąpieniu progresji choroby.

Potwierdzona skuteczność pembrolizumabu

Analiza okresowa z 2016 r., przeprowadzona po ok. roku obserwacji, wykazała, że pembrolizumab obniżył ryzyko progresji choroby lub zgonu o 50 proc., a ryzyko zgonu o 40 proc. w porównaniu z chemioterapią. Ponadto stosowanie leczenia immunologicznego było związane ze znacznie mniejszą liczbą działań niepożądanych niż leczenie za pomocą chemioterapii.

Po średnim okresie obserwacji, wynoszącym ok. 2 lat, leczenie pierwszego rzutu pembrolizumabem było nadal skuteczniejsze niż chemioterapia, zarówno pod względem opóźniania progresji choroby, jak i wydłużania czasu przeżycia, pomimo iż 54 proc. pacjentów z grupy chemioterapii przeszło na terapię pembrolizumabem.

Wydłużenie czasu przeżycia

Przedstawione podczas kongresu ESMO 2020 dane z badania KEYNOTE-024, pochodzące z 5-letniej obserwacji, wykazały, że prawie dwa razy więcej pacjentów leczonych pembrolizumabem przeżyło ten okres w porównaniu z tymi, którzy otrzymali chemioterapię (31,9 proc. vs 16,3 proc.). Pacjenci leczeni za pomocą immunoterapii również żyli dwukrotnie dłużej (26,3 miesiąca w porównaniu z 13,4 miesiąca), a mediana czasu bez progresji choroby była dłuższa w przypadku grupy pembrolizumabu (7,7 vs 5,5 miesiąca) w porównaniu z pacjentami poddanymi chemioterapii.

Z analizy wynika, że pembrolizumab zmniejszył ryzyko progresji choroby lub zgonu o 50 proc., a ryzyko zgonu o 38 proc. w porównaniu z chemioterapią. Zaobserwowano korzyści w zakresie przeżycia, pomimo że 99 pacjentów (66 proc.) z grupy chemioterapii przeszło do leczenia za pomocą pembrolizumabu. Większy odsetek pacjentów otrzymujących pembrolizumab odpowiedział także na leczenie (46,1 proc. vs 31,1 proc. w grupie chemioterapii), a terapia skutkowała trwałymi, dłuższymi odpowiedziami na (29,1 miesiąca vs 6,3 miesiąca w grupie chemioterapii).

Onkologia
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
×
Onkologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Bonnier Business (Polska). Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Wart uwagi jest także fakt, iż ponad 80 proc. z grupy 39 pacjentów (25 proc. wszystkich leczonych w grupie pembrolizumabu), którzy ukończyli dwa lata leczenia pembrolizumabem, odpowiedziało na leczenie i żyło po 5 latach od zakończenia terapii. Prawie połowa z nich (46 proc.) pozostała w tym czasie bez leczenia. Sugeruje to, że ukończenie dwuletniej terapii zapewniło długoterminowe korzyści w zakresie przeżycia.

Sprawdzenie bezpieczeństwa terapii

Podczas aktualizacji wyników badania KEYNOTE-024 nie stwierdzono żadnych nowych zagrożeń związanych z leczeniem. Także w mniejszym odsetku pacjentów leczonych pembrolizumabem (31,2 proc.) odnotowano ciężkie lub zagrażające życiu bądź śmiertelne zdarzenia niepożądane w porównaniu z pacjentami otrzymującymi chemioterapię (53,3 proc.). Tego typu zdarzenia niepożądane w grupie pacjentów kończących dwuletnią terapię pembrolizumabem wystąpiły u 15,4 proc. uczestników.

Na podstawie opublikowanych wyników badania można stwierdzić, że pembrolizumab nadal skutkuje poprawą całkowitego przeżycia w porównaniu z chemioterapią jako leczenie pierwszej linii u chorych na przerzutowego niedrobnokomórkowego raka płuca z ekspresją białka PD-L1 na poziomie równym i wyższym 50 proc. Pomimo wysokiego wskaźnika krzyżowania, w badaniu 5-letni czas przeżycia całkowitego był w przybliżeniu podwojony wśród pacjentów, którzy otrzymali pembrolizumab (31,9 proc. vs 16,3 proc.). Mniej pacjentów, którzy otrzymali pembrolizumab, doświadczyło działań niepożądanych terapii 3-5 stopnia w porównaniu z tymi, u których zastosowano chemioterapię. W przypadku monoterapii pembrolizumabem obserwowano długotrwały czas przeżycia całkowitego i trwałe odpowiedzi na leczenie.

Wyniki badania KEYNOTE-024 przedstawiają najdłuższy okres obserwacji i pierwsze w historii pięcioletnie dane dotyczące przeżycia u pacjentów leczonych za pomocą immunoterapii w randomizowanym badaniu III fazy, oceniającym leczenie pierwszego rzutu w niedrobnokomórkowym raku płuca.

Leczenie pembrolizumabem w programie lekowym i poza nim

Zgodnie z obwieszczeniem ministra zdrowia z 20 grudnia 2019 r., leczenie pembrolizumabem jest obecnie finansowane ze środków publicznych w ramach programu lekowego „Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca (ICD-10 C34) w I linii leczenia: dla chorych z ekspresją białka PD-L1 na poziomie lub powyżej 50 proc.”. Wymieniony program lekowy zapewnia także dostęp do erlotynibu, gefitynibu, afatynibu dla chorych z mutacją w genie EGFR oraz kryzotynibu dla chorych z rearanżacją genów ALK lub ROS1, jak również alektynibu dla chorych z rearanżacją genu ALK.

Z najnowszych doniesień wynika, że pembrolizumab jest skuteczny także w innych wskazaniach, których nie ujęto w programie lekowym. W ostatnim czasie pojawiły się także nowe opcje terapeutyczne dla chorych na NDRP, w tym jednoczasowa chemioimmunoterapia, która w Polsce nie jest jeszcze refundowana.

Możliwość leczenia za pomocą pembrolizumabu oraz innych leków immunokompetentnych poza programem lekowym, zgodnie ze specyfikacją produktu leczniczego, daje udział w badaniach klinicznych, prowadzonych zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Inną opcją jest otrzymanie leczenia w trybie ratunkowego dostępu do technologii lekowych (RDTL). W ramach mechanizmu RDTL szpital, w którym jest leczony dany pacjent, ma możliwość wnioskowania do ministra zdrowia o pokrycie kosztów leku zarejestrowanego, który nie został w Polsce objęty refundacją powszechną przez płatnika. Tryb RDTL, choć ratuje życie wielu chorych, jest procedurą czasochłonną, wymagającą zaangażowania głównie ze strony lekarza i personelu szpitala.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Monika Rachtan

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.