Niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF)

opublikowano: 31-10-2018, 16:15

Pacjent ma dolegliwości charakterystyczne dla niewydolności serca, ale na podstawie badania echokardiograficznego wydaje się, że frakcja wyrzutowa lewej komory jest zachowana (powyżej 50 proc.). U takiego chorego należy wdrożyć diagnostykę, która powinna wykazać, czy objawom towarzyszą zaburzenia budowy lub czynności serca.

Szacuje się, że takich osób jest 30-70 proc. w całej populacji chorych na niewydolność serca (NS). Ten rozrzut bierze się stąd, że niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) była w badaniach różnie definiowana, może także przybierać maski innych chorób.

Problemem jest zaburzenie napełniania LV

Podstawą diagnostyki jest badanie echokardiograficzne. W jego obrazie u pacjentów z HFpEF widoczne są: przerost mięśnia lewej komory i/lub zwiększenie objętości lewego przedsionka — cechy dysfunkcji rozkurczowej lewej komory (LV). U tych chorych stwierdza się podwyższone stężenie peptydów natriuretycznych NT-proBNP (powyżej 125 pg/ml), BNP (powyżej 35 pg/ml).

„Problemem jest faza napełniania LV. Już niewielkiemu zwiększeniu objętości lewej komory towarzyszy wzrost ciśnienia wewnątrzkomorowego w rozkurczu. To inicjuje całą nieprawidłową sytuację — mówi prof. dr hab. n. med. Piotr Hoffman, kierownik Kliniki Wad Wrodzonych Serca Instytutu Kardiologii w Warszawie. — Ta choroba przejawia się nie tylko nieprawidłowym rozkurczem, ale także zwykle brakiem rezerwy skurczowej, nieprawidłową interakcją komora-tętnica, upośledzeniem chronotropizmu, nadciśnieniem płucnym, niewydolnością nerek. To wszystko jest związane z reakcją zapalną mikrokrążenia, zaburzeniami metabolicznymi na poziomie kardiomiocytów. Zwiększone ciśnienie napełniania lewej komory, zwiększone ciśnienie w lewym przedsionku, zastój w krążeniu płucnym (stąd duszność), migotanie przedsionków to częste objawy, na które trzeba zwrócić uwagę” — zaznacza prof. Hoffman.

Wymienione czynniki ryzyka prowadzą do stymulacji prozapalnej, a w efekcie do włóknienia poza kardiomiocytami, dlatego serce staje się „sztywne”.

HFpEF to patologia związana głównie ze starzeniem się. Rokowanie jest równe złe, jak w przypadku niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF). Im więcej chorób towarzyszących, tym większe prawdopodobieństwo rozwoju HFpEF. Zarówno HFrEF, jak i HFpEF rozwijają się przy obecności takich samych czynników ryzyka (wiek, otyłość) i w przebiegu takich samych chorób sercowo-naczyniowych. U chorych z HFpEF wykazano częstsze występowanie nadciśnienia tętniczego, otyłości, zaburzenia funkcji nerek, niedokrwistości i migotania przedsionków. Większość chorych z tą postacią NS stanowią kobiety.

Dalsza część artykułu dostępna jest dla subskrybentów. Z tekstu dowiesz się:

  • Algorytm postępowania u pacjentów z niewydolnością serca i  zachowaną frakcją wyrzutową wciąż jest poszukiwany
  • Jakie są Kryteria rozpoznania HFpEF
  • Istnienie HFpEF w polskiej populacji — charakterystyka i rokowanie

Zobacz dalszą część…

Dostęp do tego i wielu innych artykułów otrzymasz posiadając subskrypcję Pulsu Medycyny

Prenumerata elektroniczna
  • E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
  • Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
  • Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach
1-miesięczna
19,90 16,18 zł netto
12-miesięczna
199,00 161,79 zł netto
Prenumerata papierowa i elektroniczna 12-miesięczna
  • Papierowe wydanie „Pulsu Medycyny” (co dwa tygodnie) i dodatku „Pulsu Farmacji” (raz w miesiącu)
  • E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
  • Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
  • Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach
249,00 zł 230,55 zł netto
Puls Medycyny
Kardiologia / Niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF)
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.