Nieprawidłowa glikemia na czczo to zawsze ważny sygnał alarmowy

Ewa Kurzyńska
opublikowano: 13-06-2019, 11:38

Insulinooporność to znaczący problem kliniczny, ponieważ jest głównym czynnikiem prowadzącym do rozwoju cukrzycy typu 2. Upośledzone działanie insuliny w tkankach na wiele lat wyprzedza jawną cukrzycę.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

„Najsilniejsza insulinooporność występuje w stanie przedcukrzycowym, gdy w badaniach mamy stwierdzaną nieprawidłową glikemię na czczo. W takiej sytuacji wartość 100 mg/dl i więcej świadczy o tym, że w organizmie zachodzą poważne zaburzenia metaboliczne.

Dr hab. n. med. Monika Karczewska-Kupczewska
Zobacz więcej

Dr hab. n. med. Monika Karczewska-Kupczewska

Stan przedcukrzycowy to też nietolerancja glukozy. Wartość glikemii powyżej 140 mg/dl w drugiej godzinie testu OGTT świadczy o nietolerancji glukozy” - podkreśla dr hab. n. med. Monika Karczewska-Kupczewska z Kliniki Chorób Wewnętrznych i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, która była gościem studia „Pulsu Medycyny” podczas XIX Kongresu Medycyny Rodzinnej w Łodzi.

Insulinooporność niekorzystnie wpływa m.in. na układ sercowo-naczyniowy, gdyż sprzyja rozwojowi miażdżycy.

Rozpoznanie insulinooporności

Kiedy lekarz powinien podejrzewać u pacjenta zaburzenia gospodarki węglowodanowej?

„Pomocne u osób z otyłością, gdy nie doszło jeszcze do jawnych zaburzeń tolerancji glukozy, może być skorzystanie z innych wskaźników oceny insulinowrażliwości, np. policzenie wskaźnika HOMA – iR, na podstawie wyników stężenia glukozy i insuliny na czczo. Możemy też posiłkować się doustnym testem tolerancji glukozy łącznie z oznaczeniem stężenia insuliny. To badanie pomaga lekarzowi ustalić, czy ma do czynienia z insulinoopornością wątrobową czy mięśniową” - dodaje dr hab. n med. Monika Karczewska-Kupczewska.

W przypadku otyłości alarmujące jest szczególnie nagromadzenie tkanki tłuszczowej na brzuchu. Na rozwój insulinooporności bardziej narażone są także kobiety, które w trakcie ciąży miały cukrzycę ciężarnych oraz osoby, które w młodym wieku zaczęły chorować na nadciśnienie.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Nie ma cukrzycy typu 2 bez otyłości

Ruch lekiem na insulinooporność

„W przypadku insulinooporności bardzo ważna jest zmiana stylu życia. Zalecana jest dieta z ograniczeniem cukrów prostych, z przewagą posiłków o niskim indeksie glikemicznym. Należy unikać także produktów o dużej zawartości tłuszczów nasyconych. W przypadku nadwagi i otyłości kluczowa jest redukcja masy ciała w bezpiecznym tempie ok. 1 kg na miesiąc. Cudownym lekiem na insulinooporność jest wysiłek fizyczny, na który należy poświęcać nie mniej niż 150 minut tygodniowo. Może to być np. szybki marsz, jazda rowerem, pływanie. Ostanie badania pokazują, że dla obecnej populacji sukcesem jest wykonywanie 10 tys. kroków dziennie. Natomiast lekiem, który pomoże w stanie przedcukrzycowym, jest metformina” - dodaje dr hab. n. med. Monika Karczewska-Kupczewska.

Należy też pamiętać o regularnych kontrolach glikemii na czczo. Szczególnie u osób po 40. roku życia.

„Każdy wynik równy bądź wyższy niż 100 mg/dl to ważny sygnał alarmowy, którego nie wolno bagatelizować” - podsumowuje diabetolog.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Ewa Kurzyńska

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.