Można wydawać droższe zamienniki przepisanych leków

  • Sławomir Molęda
opublikowano: 06-07-2016, 00:00

Od 12 czerwca cena wydawanego zamiennika leku nie gra roli: może być również wyższa od ceny produktu przepisanego przez lekarza. Ilość zamiennika w opakowaniu może być większa lub mniejsza o 10 proc. Substytucja apteczna objęła produkty wydawane bezpłatnie dla pacjentów po 75. roku życia.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Na substytucję apteczną składają się dwa obowiązki: informacyjny i ekspedycyjny. Ten pierwszy pozostaje bez zmian. Apteka powinna zamieścić w swoim lokalu widoczną informację o możliwości nabywania zamienników. A farmaceuta, realizując receptę, powinien ponadto poinformować pacjenta o zamiennikach dla przepisanych leków, środków spożywczych lub wyrobów medycznych. 

Obowiązek informacyjny ogranicza się wyłącznie do tańszych zamienników refundowanych, tzn. takich, których cena nie przekracza limitu finansowania oraz ceny przepisanego produktu. Aptekarz nie musi informować o innych zamiennikach: ani droższych, ani nierefundowanych. Bez zmian pozostaje także obowiązek zapewnienia dostępności zamienników, który ogranicza się wyłącznie do tych tańszych. To, co się zmienia, to zasady ekspedycji.

Jak zmieniają się zasady ekspedycji

Dotychczas farmaceuta miał obowiązek wydawać jedynie tańsze zamienniki. Ich cena mogła przekraczać limit finansowania i pod tym względem obowiązek ekspedycyjny wykraczał poza zakres obowiązku informacyjnego. Cena zamiennika musiała jednak pozostać niższa od ceny detalicznej produktu przepisanego, by pacjent zachował prawo do refundacji. Wydanie zamiennika droższego nie było zakazane, lecz skutkowało pozbawieniem refundacji. Podstawowa zmiana polega na zniesieniu tego ograniczenia. Obecnie farmaceuta może wydać każdy zamiennik bez względu na jego cenę. Jeżeli jest nim produkt refundowany, to pacjent zachowuje prawo do refundacji także wtedy, gdy decyduje się nabyć zamiennik droższy od przepisanego produktu. Tylko wtedy, gdy zamiennikiem jest produkt nieobjęty refundacją, pacjent musi zapłacić pełną cenę. 

O czym powinien informować farmaceuta

Zwracam uwagę, że poszerzenie obowiązku ekspedycyjnego nie idzie w parze z poszerzeniem obowiązku informacyjnego. Oznacza to, że farmaceuta musi informować pacjenta wyłącznie o tańszych zamiennikach refundowanych. O zamiennikach droższych albo nierefundowanych może go poinformować, lecz nie jest to jego obowiązkiem. Obowiązkiem stało się tylko wydanie zamiennika refundowanego o cenie równej lub wyższej od ceny produktu przepisanego, zgodnie z żądaniem pacjenta. Wydawanie zamienników niepodlegających refundacji pozostało uprawnieniem farmaceuty, które znalazło potwierdzenie w nowych przepisach. W każdym przypadku wydanie zamiennika powinno zostać poprzedzone udzieleniem obowiązkowej informacji o zamiennikach tańszych. Przypominam, że za każdy ujawniony i potwierdzony przypadek nieudzielenia tej informacji grozi kara umowna w wysokości 200 zł.

Substytucja a wielkość opakowań 

Ułatwieniu substytucji aptecznej ma ponadto służyć nowy przepis, który zezwala na wydanie produktu refundowanego w opakowaniu zawierającym różną od przepisanej liczbę dawek. Maksymalna różnica to 10 proc. Ponieważ mowa tylko o różnicy, należy przyjąć, że dotyczy ona zarówno większej, jak i mniejszej liczby dawek. Chociaż przepis znalazł się w artykule normującym substytucję, ma on brzmienie ogólne. Wobec tego wydaje się, że może mieć zastosowanie do wydawania produktów w ogóle, zamiast dotychczasowej regulacji, która stanowi, że produkty wydaje się w ilości maksymalnie zbliżonej, jednak mniejszej niż określona na recepcie. 

Stosowanie nowego przepisu może być jednak uchylone wraz z możliwością substytucji przez dodanie na recepcie adnotacji „nie zamieniać”. W takim przypadku należałoby powrócić do regulacji dotychczasowej.

Powyższe zmiany zostały wprowadzone przez ustawę, która przyznaje pacjentom powyżej 75. roku życia prawo do produktów bezpłatnych. Będą to produkty wskazane przez ministra zdrowia w wykazach refundowanych leków, środków spożywczych i wyrobów medycznych. Pierwsze takie wykazy mają ukazać się przed 1 września. 

Podstawą wydania produktów bezpłatnych będzie recepta oznaczona kodem „S”, wystawiana przez lekarzy lub pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej. Realizując taką receptę, farmaceuta, oprócz wyżej przedstawionych obowiązków, będzie musiał poinformować o zamiennikach objętych wykazami produktów bezpłatnych i wydać je na żądanie pacjenta. W przypadku zbiegu uprawnień szczególnych dla osób po 75. roku życia (S), honorowych dawców krwi i zasłużonych dawców przeszczepów (ZK), żołnierzy (PO), inwalidów wojskowych (IW), inwalidów wojennych (IB) oraz pracowników zakładów azbestowych (AZ) farmaceuta ma obowiązek wydać lek lub środek spożywczy z najniższą wysokością dopłaty.

 

PODSTAWA PRAWNA

1. art. 43 ust. 1 pkt 5 oraz art. 44 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (dziennikustaw.gov.pl/DU/2015/345/1);

2. ustawa z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (dziennikustaw.gov.pl/DU/2016/652/1);

3. § 8 ust. 2 pkt 1 Ogólnych warunków umów na wydawanie refundowanego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego na receptę (dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/364/1);

4. § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie recept lekarskich (dziennikustaw.gov.pl/DU/2016/62/1); 

5. projekt z 7 czerwca 2016 r. rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie recept lekarskich (legislacja.rcl.gov.pl/docs//516/12286306/12357467/12357468/dokument225788.pdf).

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.