Farmaceuci mogą wybierać wśród 12 specjalności

Przepisy określają standardy kształcenia farmaceutów dla wszystkich specjalności w zakresie bazy dydaktycznej, liczby i kwalifikacji kadry prowadzącej kształcenie specjalizacyjne, sposobu realizacji programu nauczania oraz wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.Oprócz ogólnych wymagań dotyczących bazy dydaktycznej (m.in. pracowni informatycznych, dostępu do Internetu oraz biblioteki i czytelni z literaturą fachową), jednostka szkoląca w danej specjalności musi spełniać szczegółowe standardy (np. dotyczące pracowni specjalistycznych i ich wyposażenia umożliwiającego realizację programu specjalizacji w każdym zakresie).Wszystkie jednostki szkolące muszą zapewnić odpowiednio wykształconą kadrę naukową, w tym co najmniej 5 pracowników z tytułem profesora lub doktora habilitowanego i 6 nauczycieli akademickich mających stopień doktora w dziedzinach związanych z realizacją programu. Dodatkowe wymagania wobec kadry zależą od specjalności, w jakiej prowadzone jest szkolenie.Wśród specjalizacji, w których mogą się szkolić farmaceuci znajdują się: analityka farmaceutyczna, bromatologia, farmacja apteczna, kliniczna, przemysłowa i szpitalna, farmakologia, lek roślinny, mikrobiologia i biotechnologia farmaceutyczna, toksykologia, zdrowie publiczne oraz środowiskowe.Drugie rozporządzenie ministra zdrowia zawiera ramowy program specjalizacji oraz specjalizacji uzupełniającej, a także czas ich odbywania (pierwszej - nie krótszy niż 3 lata i drugiej - nie dłuższy niż 1,5 roku). W tym samym czasie farmaceuta może odbywać tylko jedną specjalizację.Przepisy precyzują również sposób i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, odbywania specjalizacji, tryb składania egzaminu państwowego, wzór dyplomu wydawanego po jego złożeniu, jak również sposób ustalania wysokości opłat za postępowanie kwalifikacyjne, kursy w szkoleniu ciągłym i egzamin.