Żywienie dojelitowe nie tylko w szpitalu

Naturalną drogą podawania posiłków jest droga doustna, a jeśli ten sposób jest niemożliwy lub niewystarczający, należy wdrożyć żywienie dojelitowe bezpośrednio do żołądka lub jelita, w ostateczności pozajelitowe (dożylne). Żywienie dojelitowe stosuje się zarówno u dorosłych, jak i dzieci przede wszystkim w przypadku:

• zaburzeń połykania, niedrożności górnego odcinka przewodu pokarmowego, których przyczynami mogą być m.in. guz nowotworowy, udar mózgu, choroby Parkinsona i Alzheimera;

• chorób nowotworowych, głównie tych, które uniemożliwiają połykanie (nowotwór jamy ustnej, krtani), lub prowadzących do szybkiego wyniszczenia pacjenta (rak żołądka, trzustki);