Lekarze poz mają kompendium o niewydolności serca

Oprac. Iwona Kazimierska
opublikowano: 17-06-2015, 00:00

Z inicjatywy Sekcji Niewydolności Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego oraz Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce zostały wprowadzone pierwsze w Polsce wytyczne postępowania w niewydolności serca, dedykowane lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

„To są zalecenia praktyczne, do wykorzystania na co dzień, dotyczące rozpoznawania, leczenia oraz, co istotne, zapobiegające rozwojowi niewydolności serca” — mówi prof. dr hab. n. med. Jadwiga Nessler, przewodnicząca Sekcji Niewydolności Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Zdaniem prof. Nessler, wytyczne powinny się przyczynić do poprawy poszpitalnej opieki nad chorymi z tym schorzeniem oraz zmniejszyć związaną z nim liczbę hospitalizację. Skierowane są do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, ale także do niektórych specjalistów, np. chorób wewnętrznych czy geriatrów.

Wytyczne stanowią kompendium aktualnej wiedzy, przedstawiają ogólne ramy dobrej praktyki klinicznej oraz działań na styku podstawowej i specjalistycznej opieki, zarówno ambulatoryjnej, jak i szpitalnej. Zawierają praktyczne informacje dotyczące diagnostyki, leczenia i profilaktyki niewydolności serca. Podają też zalecenia niefarmakologiczne, obejmujące odpowiedni styl życia, właściwą ilość spożywanych płynów, zachęcanie do systematycznego wysiłku fizycznego oraz wskazówki, kiedy należy skierować chorego do kardiologa w celu zastosowania metod terapeutycznych wykraczających poza możliwości lekarza rodzinnego.

Wytyczne ujmują w sposób kompleksowy zasady opieki nad pacjentem z niewydolnością serca z pozycji lekarza rodzinnego, uwzględniając aktualne standardy opieki oraz możliwości lekarza poz. Określają w sposób szczegółowy zadania lekarza rodzinnego, ale również pielęgniarki w interdyscyplinarnym modelu opieki nad chorym z NS.

Podstawą opracowania polskich wytycznych w niewydolności serca są zalecenia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2012 r. przyjęte także przez Polskie Towarzystwo Kardiologiczne. W dokumencie znalazły się wyłącznie te zalecenia, które uzyskały wymagany poziom zgodności wśród ekspertów. Przy zagadnieniach, które uwzględniały perspektywę praktyki lekarza rodzinnego oraz odnosiły się do specyficznie polskich warunków organizacyjnych systemu opieki zdrowotnej, rekomendacje poddano dwustopniowej procedurze uzgodnieniowej metodą DELPHI. Tam, gdzie było to możliwe, utrzymano stosowany w wytycznych ESC system oceny siły i wiarygodności zaleceń.

Ponieważ wytyczne uwzględniają uwarunkowania i ograniczenia polskiego systemu opieki zdrowotnej, mogą stanowić punkt wyjścia do wdrażania programów poprawy jakości opieki nad pacjentem z niewydolnością serca.


Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Oprac. Iwona Kazimierska

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.