Lekarze i farmaceuci, którzy zmarli w minionym roku

EG
opublikowano: 31-10-2018, 14:41

Specjaliści farmacji i wielu dziedzin medycyny, odnoszący sukcesy jako naukowcy i klinicyści, wychowawcy wielu pokoleń lekarzy oraz farmaceutów - oto nazwiska tych, którzy odeszli od nas w mijającym roku.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Prof. dr hab. n. med. Andrzej Cretti (1923-2017)

Specjalista z zakresu ginekologii. Studia medyczne rozpoczął w trakcie okupacji niemieckiej w ramach Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom uzyskał już po wojnie w 1949 roku. W latach 1976-1993 pełnił funkcję kierownika Kliniki Patologii Ciąży i Porodu Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, gdzie został uhonorowany tytułem doktora honoris causa. W pracy naukowej koncentrował się na patologii ciąży, głównie na przypadkach nadciśnienia i cukrzycy u przyszłych matek.

Prof. dr hab. n. med. Julian Liniecki (1930-2017)

Absolwent studiów medycznych na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie w 1953 r. obronił dyplom z wyróżnieniem. Przez kolejnych 20 lat pracował w Instytucie Medycyny Pracy. W 1973 r. związał się zawodowo z łódzką Akademią Medyczną, gdzie początkowo był kierownikiem Zakładu Patologii Ogólnej (1973-1974), a od 1974 roku aż do przejścia na emeryturę w 2000 roku kierował Zakładem Medycyny Nuklearnej. W latach 1992- 2000 był równocześnie dyrektorem Instytutu Radiologii.

Prof. Julian Liniecki był dwukrotnie prodziekanem Wydziału Lekarskiego i przez 3 kadencje prorektorem Akademii Medycznej w Łodzi.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. dr hab. Maria Kobylańska

Specjalistka z obszaru stomatologii, wieloletni kierownik Zakładu Stomatologii Zachowawczej i Paradontologii Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz honorowa członkini Poznańskiego Oddział Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Wyróżniona odznaczeniami Bene Meritus, Medalem Orła Białego oraz Medalem „Za zasługi dla stomatologii polskiej”.

Prof. dr hab. n. farm. Ewa Buszman (1952-2018)

Pracowniczka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, gdzie na przestrzeni lat pełniła funkcje kierownika Katedry  i Zakładu Chemii i Analizy Leków Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu, prodziekana Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu w latach 1996-2002. Była także członkinią Polskiego Towarzystwa Biofizycznego, Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Polskiego Towarzystwa Biochemicznego i sekretarz Komisji Biofizyki Komitetu Fizyki Medycznej PAN w latach 1982-1984.

Prof. dr hab. n. med. Kazimiera Milanowska

Specjalizowała się w dziedzinie rehabilitacji medycznej. W latach 1988-2003 była przewodniczącą Komitetu Rehabilitacji i Adaptacji Społecznej Polskiej Akademii Nauk. Pełniła również funkcję kierownika Katedry i Kliniki Rehabilitacji Medycznej Akademii Medycznej w Poznaniu oraz członkini prezydium Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej Polskiej Akademii Nauk.

Gen. prof. dr hab. n. med. Henryk Chmielewski (1934-2018)

Studia medyczne ukończył na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi w ramach Fakultetu Wojskowo-Medycznego. Obszarem medycyny, w którym specjalizował się w ramach swojej działalności naukowo-klinicznej była neurologia. W latach 1991-1998 był rektorem Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.

Gen. prof. zw. dr hab. med. Henryk Chmielewski był wielokrotnie wyróżniany m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2003), Komandorskim Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski (1997), Oficerskim Krzyżem OOP (1986), Kawalerskim Krzyżem OOP (1981), Złotym Krzyżem Zasługi, Złotym i Srebrnym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, Złotym i Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” oraz Medalem Edukacji Narodowej.

Prof. dr hab. n. med. Zdzisław Wajda

Dyplom lekarski uzyskał na Akademii Medycznej w Gdańskiej w 1952 roku. Jego specjalnością była chirurgia, zwłaszcza endoskopia zabiegowa i techniki małoinwazyjne.

W latach 1984-87 był prorektorem ds. klinicznych, a od 1993 roku przez dwie kadencje pełnił funkcję rektora Akademii Medycznej w Gdańsku. Przez wiele lat był konsultantem wojewódzkim ds. chirurgii ogólnej. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1974), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979), Odznaką Honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1984), Medalem „Zasłużonemu AMG” (1987), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1989), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001).

Płk. prof. dr hab. n. med. Andrzej Stankiewicz (1942-2018)

Okulista związany przez wiele lat z Wydziałem Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie z wyróżnieniem ukończył studia medyczne w 1965 r. w 1977 roku został kierownikiem Zespołu Okulistyki Centrum Zdrowia Dziecka Warszawie, dwa lata później stanął na czele Katedry i Kliniki Okulistyki w Akademii Medycznej w Białymstoku, gdzie pracował do 2000 roku. W latach 2000-2011 był kierownikiem Kliniki Okulistyki Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie.

W swojej działalności naukowej skupiał się na powiązaniach szklistkowo-siatkówkowych w aspekcie chorób metabolicznych, samoistnego odwarstwienia siatkówki i starzenia się oka – w tym AMD.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. dr hab. n. med. Zygmunt Stęplewski

Specjalista z zakresu epidemiologii. Pracownik Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Medycyny Środowiskowej, Zakładu Medycyny i Epidemiologii Środowiskowej Wydziału Lekarskiego w Zabrzu. Członek wielu Towarzystw Naukowych m.in.: Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej i Polskiego Towarzystwa Epidemiologii Środowiskowej.

Prof. dr hab. n. farm. Jan Pawlaczyk (1930-2018)

W latach 1951-1955 studiował na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Poznaniu. W latach 2002-2006 kierownik Katedry i Zakładu Chemii Nieorganicznej i Analitycznej bydgoskiego Collegium Medicum. Współtworzył kierunek farmacja na Wydziale Farmaceutycznym. Przez lata związany z Uniwersytetem Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu,, gdzie pełnił funkcje kierownika Katedry i Zakładu Chemii Nieorganicznej i Analitycznej, Prorektora ds. nauki Akademii Medycznej w Poznaniu (1987-1993), Dziekana Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Poznaniu (1981-1987) oraz Organizatora i Kierownika Pracowni Oceny jakości Kształcenia (2007-2013).

Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Honorową „Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego”, Odznaką „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” oraz „Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie techniki” a także Medalem im. Ignacego Łukasiewicza za wybitne zasługi dla farmacji polskiej.

Prof. dr hab. n. med. Barbara Zahorska-Markiewicz (1938-2018)

Specjalistka w zakresie chorób wewnętrznych i zdrowia publicznego. Studia medyczne ukończyła na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, z którą związała się na lata. Była kierownikiem Katedry i Zakładu Patofizjologii Wydziału Lekarskiego w Katowicach, dziekanem Wydziału Lekarskiego w latach 1990-1996, członek Senatu, Senackiej Komisji Budżetowej oraz Senackiej Komisji ds. Rozwoju Kadry Naukowo-Dydaktycznej. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim OOP, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz orderem honorowym „Laur 50-lecia ŚAM”.

Prof. dr hab. n. med. Seweryn Wiechowski (1935-2018)

Wybitny kardiochirurg i działacz „Solidarności”, absolwent Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. W latach 1972-1987 był kierownikiem Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej i Naczyń w I Klinice Chirurgii PAM. Funkcję prorektora PAM ds. nauki pełnił w latach 1984-198, w 1990 roku objął tam stanowisko rektora. W latach 2002-2005 był kierownikiem Kliniki Kardiochirurgii w Szpitalu Klinicznym nr 2 w Szczecinie.

Prof. dr hab. n. med. Janina Moniuszko-Jakoniuk (1943-2018)

Specjalizowała się w dziedzinie toksykologii. Dyplom lekarski zdobyła w 1966 r. na Akademii Medycznej w Białymstoku. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskała w 1990 r. Od 1983 r. przez lata kierowała Wydziałem Toksykologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Była jednym z założycielem i pierwszą przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Toksykologicznego. W 2000 r. została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. dr hab. n. med. Władysław Parafiniuk (1929-2018)

Był absolwentem Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, którą ukończył w 1954 roku. Specjalizował się chorobach tkanki łącznej, gruźlicy i patologii układu oddechowego. W latach 1974-1999 kierował Zakładem Anatomii Patologicznej, natomiast od 1994 przez kolejne cztery lata Katedrą Patologii. W latach 1987–1993 dziekan II Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Stomatologii i Studium Kształcenia Podyplomowego PAM. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. dr hab. n. med. Marian Kazimierz Klamut

Jego specjalnością była radiologia i rentgenodiagnostyka. Studia medyczne ukończył w 1954 r. wraz pierwszym rocznikiem absolwentów Akademii Medycznej w Lublinie. Był twórcą pierwszego w Europie Wydziału Pielęgniarskiego, który zaczął działać w 1969 r. i kierował jego pracami jako dziekan w latach 1969-1976. Od 1972 do 1984 kierował pierwszą w Polsce Samodzielną Pracownią Rentgenodiagnostyki Serca i Naczyń, od 1984 Zakładem Radiologii Sercowo-Naczyniowej i Zabiegowej, następnie Radiologii Zabiegowej i Neuroradiologii.

Dr n. med. Andrzej Włodarczyk

Był absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalizację z chirurgii ogólnej uzyskał w 1982. W 2007 r. odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1976 był zatrudniony w warszawskim pogotowiu ratunkowym. Pracował także jako chirurg w Szpitalu Śródmiejskim w Warszawie oraz w Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim. W latach 2010-2011 był dyrektorem warszawskiego Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji (wówczas pod nazwą Instytut Reumatologii). 

Prof. dr hab. n. med. Krystyna Maria Bożek (1924-2018)

Specjalistka w obszarze pediatrii. Od 1960 r. przez wiele lat pracowniczka Instytutu Matki i Dziecka, gdzie pełniła funkcje kierownika Kliniki Pediatrii, zastępcy dyrektora Instytutu ds. naukowo – badawczych (1961 – 1970) i  dyrektora (1971 – 1991). Była członkinią zarządu Społecznego Komitetu Budowy Pomnika-Szpitala „Centrum Zdrowia Dziecka”, a następnie Przewodniczącą Społecznego Komitetu Wspierania Pomnika – Szpitala CZD. Zainicjowała badania przesiewowe noworodków.

Prof. dr hab. n. med. Franciszek Rogowski (1941-2018)

Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku, gdzie obronił dyplom w 1964 r. Z macierzystą uczelnią związał się na lata – od 1999 do 2002 pełnił tam funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego, natomiast w latach 1988-2012 kierownika Zakładu Medycyny Nuklearnej. W swojej pracy naukowej specjalizował się w tematyce badań radioizotopowych markerów biochemicznych białaczek, patofizjologii i wczesnej radioizotopowej diagnostyki ARDS, efektywności radiojodoterapii łagodnych chorób tarczycy. W 1998 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w dwa lata później Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. dr hab. n. med. Wiesława Szajewska-Jarzynka (1930-2018)

W 1953 r. ukończyła Pomorską Akademię Medyczną. Specjalizowała się w dziedzinie stomatologii. W 1992 roku współtworzyła Pracownię Histologii Tkanek Jamy Ustnej. Przez wiele lat kierowała Katedrą Stomatologii Zachowawczej i Periodontologii oraz Zakładu Stomatologii Zachowawczej PAM (1994-2000).

Prof. dr hab. n. med. Zygmunt Chodorowski (1938-2018)

Specjalista chorób wewnętrznych, geriatrii i toksykologii klinicznej. Dyplom lekarski uzyskał z wyróżnieniem w 1962 r. na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. W latach 1990-2008 kierował Katedrą i Kliniką Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii. W 1985 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Prof. dr hab. n. med. Jerzy Stelmachów

Specjalizował się w dziedzinie ginekologii i położnictwa.  W latach 1988-2011 kierownikiem Katedry i Kliniki Położnictwa, Chorób Kobiecych i Ginekologii Onkologicznej II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Na uczelni pełnił również funkcje prodziekana, dziekana II Wydziału Lekarskiego i rektora. Od 2008 do 2013 roku był konsultantem krajowym w dziedzinie ginekologii onkologicznej, wcześniej w latach 1992-1996 konsultantem wojewódzkim w obszarze ginekologii i położnictwa. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2009 roku przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Prof. dr hab. n. med. Jerzy Aleksandrowicz (1936-2018)

Wybitny psychiatra, twórca Katedry Psychoterapii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia medyczne ukończył na Akademii Medycznej w Krakowie w 1958 r. W latach 1971–1976 kierował Gabinetem Psychoterapeutycznym w Szpitalu im. Stefana Żeromskiego w Krakowie. Dd 1976 był kierownikiem Ośrodka Leczenia Nerwic ZOZ nr 1 w Krakowie. W latach 1976–1982 pełnił funkcję specjalisty wojewódzkiego w dziedzinie psychiatrii w województwie nowosądeckim, od 1983 przez rok był pełnomocnikiem ministra zdrowia i opieki społecznej w zakresie psychiatrii dla województw przemyskiego i krośnieńskiego. Specjalizował się w psychoterapii, zaburzeniach nerwicowych i adaptacyjnych.

Prof. dr hab. n. farm. Franciszek Sączewski

Dyplom na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Gdańsku uzyskał w 1974 r. W latach 1999-2002 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Farmaceutycznego AMG, a od 1999 r. kierował Katedrą i Zakładem Technologii Chemicznej Środków Leczniczych. W działalności naukowej skupiał się na tematyce chemii heterocyklicznej i poszukiwaniu nowych leków. Członek Komitetu Terapii i Nauk o Leku PAN. W 2012 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: EG

Najważniejsze dzisiaj
Puls Medycyny
Inne / Lekarze i farmaceuci, którzy zmarli w minionym roku
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.