Każdy pacjent z niewydolnością serca reprezentuje odrębny fenotyp

Każdy pacjent z niewydolnością serca reprezentuje odrębny fenotyp

Oprac. Anna Zielińska
opublikowano: 31-10-2018, 16:17
Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Niewydolność serca jest powszechnie uznawana za chorobę, tymczasem pojęcie to wskazuje jedynie na obecność kombinacji objawów, wynikających z niezwykle zróżnicowanych patologii układu krążenia. Wspólnym, dominującym skutkiem tych patologii jest nietolerancja wysiłku. Pomimo wielu podobieństw, każdy chory z niewydolnością serca jest unikatowy, z odrębnym fenotypem.

Złożony obraz pacjenta z NS: zespół objawów plus czynniki dodatkowe

Oprócz nietolerancji wysiłku, niewydolność serca charakteryzuje się także okresowymi objawami zastoju narządowego i/lub hipoperfuzją narządową przy nieprawidłowej funkcji serca. Objawy te nie są jednak bezpośrednio związane z sercem, ale z mikrokrążeniem w narządach (zwłaszcza w płucach) i krążeniem systemowym. W przypadku zredukowanej frakcji wyrzutowej dochodzi do zastoju powodującego duszność, pogorszenie samopoczucia i hipoperfuzję narządową. Tego typu objawy mogą być też spowodowane strukturalną wadą serca. Za dolegliwości może także odpowiadać nieprawidłowa funkcja prawej komory. W tym przypadku również możemy mieć do czynienia z wieloma przyczynami i fenotypami (np. niska lub prawidłowa frakcja wyrzutowa).

Ponadto istnieje też szersze pojęcie niewydolności krążenia, do której może dojść np. w przebiegu posocznicy czy anafilaksji, gdzie początkowo może być zajęty układ obwodowy, a dopiero później serce. Na to wszystko nakładają się dodatkowo choroby towarzyszące i wiek chorego, tworząc złożony obraz pacjenta z niewydolnością serca.

Zróżnicowane patomechanizmy ostrej niewydolności serca

Warunkiem skutecznej terapii jest ustalenie pełnego rozpoznania. „Rozpoznanie powinno wskazywać ważne odmienności fenotypowe, definiować kierunek i określać stopień klinicznego zaawansowania niewydolności serca, a także podać choroby towarzyszące oraz skutki ich obecności. Na koniec trzeba określić konsekwencje niewydolności serca. Dzięki pełnemu rozpoznaniu możliwe jest fenotypizowanie chorego i właściwe dobranie leczenia. Każdy chory z niewydolnością serca jest innym przypadkiem” — podkreśla dr hab. Piotr Rozentryt.

Dalsza część artykułu dostępna jest dla subskrybentów. Z tekstu dowiesz się:

  • Kiedy potrzebny jest lek o właściwościach naczyniorozszerzających
  • Jak organizm funkcjonuje przy zmniejszonej objętości płynu
  • Jaka jest różnica między frakcją wyrzutową a zachowaną frakcją wyrzutową
  • Jakie jest zastosowanie diuretyków pętlowych

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.