Jak to jest ze specjalizacją z pokrewnej dziedziny medycyny

opublikowano: 03-11-2022, 17:36

„Zgodnie z ustawą (art. 16m), kierownikiem specjalizacji może być lekarz posiadający II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie medycyny. Jak mamy rozumieć ową tajemniczą »pokrewną dziedzinę medycyny«”? — poprosił czytelnik o wyjaśnienie opisanego problemu.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
O osobie kierownika specjalizacji decyduje kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne
O osobie kierownika specjalizacji decyduje kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne
iStock

W uzasadnieniu pytania, czytelnik dalej napisał:

„Pomimo tegorocznych przeszkód pod postacią niezrozumiałej decyzji o rezygnacji z odwołań oraz absurdalnie wysokich wyników egzaminu LEK, mam nadzieję rozpocząć niedługo specjalizację z medycyny rodzinnej. W placówce, do której aplikuję, jednym z lekarzy jest specjalistka chorób wewnętrznych, pracująca tam od 10 lat. W mojej opinii, trudno o specjalizację bardziej spełniającą kategorię „dziedziny pokrewnej”, niż ta wobec medycyny rodzinnej. Z oczywistych względów, nie mogę mieć jednak pewności, iż ustawodawca podziela w tej kwestii mój sposób rozumienia niniejszego zapisu. Dlatego zwracam się z prośbą o możliwe rozwianie moich wątpliwości”.

Ścieżka modułowego szkolenia specjalizacyjnego

Odpowiadając na wskazane przez czytelnika pytanie, należy wyjaśnić, że obecnie kwestie szkolenia specjalizacyjnego uregulowane są w ustawie o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996 r. (Dz.U. z 2022 r., poz. 1731).

Art. 16 ustawy wskazuje, że lekarz może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego oraz po złożeniu Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego (PES) albo po uznaniu za równoważny tytułu specjalisty uzyskanego za granicą. Standardową więc drogą jest odbycie szkolenia specjalizacyjnego, które jest szkoleniem modułowym i składa się z:

  1. modułu podstawowego, odpowiadającego podstawowemu zakresowi wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych z danej dziedziny medycyny lub wspólnego dla pokrewnych dziedzin medycyny oraz
  2. modułu specjalistycznego, odpowiadającego profilowi specjalizacji, w którym lekarz może kontynuować szkolenie specjalizacyjne po ukończeniu określonego modułu podstawowego albo
  3. modułu jednolitego, właściwego dla danej specjalizacji.

Znaczenie słowa “pokrewny” - co mówi słownik 
języka polskiego

Faktycznie, zgodnie z art. 16m ust. 2 ustawy, kierownikiem specjalizacji może być lekarz posiadający II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie medycyny.

Wypada także przypomnieć, że kierownik specjalizacji to lekarz zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo wykonujący zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, wyznaczony przez kierownika tego podmiotu.

Wyjaśnienia terminu „pokrewny” próżno szukać w konkretnym akcie prawnym. Stąd też zgodnie z ogólnymi zasadami prawa, powinniśmy się przede wszystkim kierować wykładnią literalną tego przepisu. Wypada więc odwołać się do słownika języka polskiego, według którego „pokrewny” to «podobny pod jakimś względem do kogoś lub czegoś; też: wskazujący na wspólne pochodzenie» (https://sjp.pwn.pl/so/pokrewny;4490250.html).

Wykładnia funkcjonalna 
i systemowa dziedziny pokrewnej

Szukając więc tych podobieństw i wspólnego pochodzenia, należy przejść do wykładni funkcjonalnej i systemowej tego wyrażenia. Definicja musi mieć bowiem osadzenie w logice i celu, dla którego został dany przepis wprowadzony. Dodatkowo musi uwzględniać otoczenie prawne przepisów szeroko pojętego prawa medycznego. I stąd, w mojej ocenie, odpowiednie będzie odwołanie się do rozporządzenia ministra zdrowia z 31 sierpnia 2020 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. z 2020 r., poz. 1566), a w szczególności załączników do niego. Akurat specjalizacja z medycyny rodzinnej, o którą pyta czytelnik, jest dość specyficzna, jeżeli chodzi o wyszukiwanie dziedziny pokrewnej, bowiem nie ma modułu podstawowego z inną specjalizacją, o których mowa w załączniku nr 3.

Prawo w medycynie
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
×
Prawo w medycynie
Wysyłany raz w miesiącu
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Grupa Rx sp. z o.o. Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Jednak sporo może nam na ten temat powiedzieć np. załącznik nr 6. Określa on wykaz specjalizacji, „w których można uzyskać tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny po zrealizowaniu programu specjalizacji właściwego dla lekarza posiadającego odpowiednią specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny albo zrealizowany i zaliczony odpowiedni moduł podstawowy”. W punkcie 43 tego załącznika znajdują się:

Może to nam dawać pewien obraz pokrewności dziedzin medycyny. Osobiście sądzę więc, że podana przez czytelnika specjalizacja z zakresu chorób wewnętrznych jest pokrewną dziedziną do medycyny rodzinnej. Choć zapewne znalazłby się lekarz, zwłaszcza z pewnym dorobkiem naukowym, który tę tezę potrafiłby obalić. Myślę bowiem, że to przede wszystkim do wiedzy stricte medycznej należy odnieść się, rozpatrując podany przez czytelnika przypadek.

Podejście praktyczne - decyduje kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne

W moim przekonaniu, jest jeszcze jedna kwestia, szczególnie ważna w praktycznym podejściu do tego tematu. Zgodnie z wcześniej cytowanymi przepisami, o osobie kierownika specjalizacji decyduje kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne. To od jego decyzji będzie zależało wyznaczenie tej czy innej osoby na to miejsce. Przepisy jasno określają bowiem procedurę powołania kierownika specjalizacji i nie przewidują tutaj zewnętrznej ingerencji.

Jednak żeby uzyskać pewność co do poprawności swoich działań, sądzę, że warto zwrócić się do dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego o wstępną interpretację. Zwłaszcza że ten podmiot pełni ustawowo określone, istotne zadania w procesie specjalizacji lekarzy.

Rozpatruje też wnioski w trybie ustawowym, „np. o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju, w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do dnia rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż 5 lat”.

Warto jednak zauważyć, że CMKP pełni raczej formalną funkcję w tych procesach. Natomiast zgodnie z art. 9 ustawy z 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz.U. z 2019 r., poz. 886) to konsultanci prowadzą nadzór nad stroną merytoryczną doskonalenia zawodowego i szkolenia specjalizacyjnego lekarzy, a także sporządzają opinie dotyczące realizacji szkolenia podyplomowego i specjalizacyjnego lekarzy i sprawują nadzór nad ich merytoryczną realizacją.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Ponad połowa lekarzy aktualizuje wiedzę mniej niż 2 godziny w tygodniu

Min. Bromber: w przyszłym roku dwie kolejne uczelnie uruchomią kierunek lekarski

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Marcin Andrzejewicz, radca prawny specjalizujący się w zagadnieniach prawa medycznego i prawa procesowego

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.