Jak oblicza się zarobki pracownikówpogotowia ratunkowego

Sławomir Molęda
opublikowano: 20-03-2002, 00:00

W związku z licznymi pytaniami Czytelników, wyjaśniamy zawiłości obliczania czasu pracy i wynagrodzeń ratowników.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Czas pracy pracowników pomocy doraźnej jest uregulowany tak samo, jak czas pracy innych pracowników zakładów opieki zdrowotnej, z tym że do czasu pracy w pogotowiu wlicza się czas przejazdów karetką do wykonania zadań i zleceń służbowych, w trakcie ich wykonywania oraz czas powrotu do zakładu.
Tak więc lekarzy, pielęgniarki i ratowników medycznych obowiązuje czas pracy, który w przyjętym okresie rozliczeniowym nie może przekraczać 7 godzin 35 minut na dobę i - po uwzględnieniu zmian wprowadzonych 1 maja 2001 r., o których pisałem w numerze 2 (29) Pulsu Medycyny - przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień. Natomiast dla kierowców i innych pracowników obsługi technicznej będzie to czas do 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień. Także wobec nich mogą być stosowane rozkłady czasu pracy z przedłużeniem wymiaru czasu pracy do 12 godzin na dobę. Oczywiście w przyjętym okresie rozliczeniowym muszą zmieścić się w przeciętnych normach dobowych i tygodniowych.
W zasadzie okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 4 tygodnie. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy może być przedłużony do 12 tygodni. Wpierw jednak należy uzyskać na to zgodę zakładowej organizacji związkowej, a jeżeli takiej organizacji brak, należy zawiadomić właściwego inspektora pracy.
Dodatek za każdą godzinę
Za zatrudnienie w pogotowiu ratunkowym (pomocy doraźnej) pracownikom wykonującym zawód medyczny przysługuje dodatek za każdą godzinę pracy. Jeśli zatrudnieni są w zespole wyjazdowym, przysługuje im dodatek w wysokości 30 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, a jeśli poza zespołem wyjazdowym - w wysokości 20 procent.
Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia zasadniczego wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.
Dyżur medyczny
a pracowniczy
To, jakie dyżury mogą być stosowane dla pracowników pogotowia, zależy od tego, w jakiej formie organizacyjnej działa dana jednostka czy stacja pogotowia ratunkowego. Dyżury medyczne mogą być tylko w takich jednostkach pogotowia, które wchodzą w skład szpitali, zakładów opiekuńczo-leczniczych, zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych, sanatoriów, prewentoriów bądź innych zakładów przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych. Przy czym należy pamiętać, iż dyżur medyczny mogą pełnić wyłącznie lekarze lub inni pracownicy posiadający wyższe wykształcenie i wykonujący zawód medyczny.
W samodzielnych stacjach pogotowia ratunkowego lub takich, które wchodzą w skład zakładów otwartych, mogą mieć zastosowanie jedynie zwykłe dyżury pracownicze.
Pomiędzy tymi dwoma rodzajami dyżurów występują znaczne różnice. Wspólne dla nich jest to, że czas dyżuru nie jest limitowany przez przepisy. Ograniczenie dotyczy jedynie liczby dyżurów medycznych, która nie może przekraczać 2 tygodniowo i 8 miesięcznie. Czasu pełnienia dyżuru medycznego nie wlicza się do czasu pracy. Natomiast czasu dyżuru pracowniczego pełnionego poza normalnymi godzinami pracy nie wlicza się do czasu pracy wówczas, gdy podczas dyżuru pracownik nie wykonywał pracy. Za czas dyżuru pracowniczego przysługuje czas wolny od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru, a w razie braku możliwości udzielenia czasu wolnego - wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania pracownika, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60 proc. wynagrodzenia (nie dotyczy to dyżurów pełnionych przez pracownika w domu).
Natomiast za czas pełnienia dyżuru medycznego nie przysługuje czas wolny. Tylko w uzasadnionych przypadkach ordynator (kierownik) może zwolnić pracownika z części dnia pracy, po zakończonym dyżurze, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Normalnie za każdą godzinę dyżuru medycznego przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 130 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego.
W nocy i za gotowość
W przypadku dyżuru pełnionego w porze nocnej za każdą godzinę przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 165 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, zaś w przypadku dyżuru pełnionego w niedziele i święta oraz dni dodatkowo wolne od pracy - co najmniej 200 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, bez względu na porę pełnienia dyżuru.
W tych przypadkach, w których może być zastosowany dyżur medyczny, może być również wprowadzone pozostawanie poza zakładem w gotowości do udzielania świadczeń. Za każdą godzinę gotowości przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, a po wezwaniu do zakładu - wynagrodzenie jak za dyżur medyczny.


Podstawa prawna:
1) rozdział 4 ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 91, poz. 408 ze zm.) wprowadzony ustawą z 22 grudnia 1999 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2000 nr 3, poz. 2);

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Najważniejsze dzisiaj
Puls Medycyny
Prawo / Jak oblicza się zarobki pracownikówpogotowia ratunkowego
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.