Jak diagnozować i leczyć dziecko, które moczy się w nocy

Iwona Kazimierska
opublikowano: 24-05-2012, 00:00

Powstały polskie „Wytyczne postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z dzieckiem moczącym się w nocy”. Pomogą one poprawić jakość życia dzieci dotkniętych tym problemem poprzez zwiększenie dostępu zarówno do wczesnej diagnostyki, jak i farmakoterapii na najwyższym światowym poziomie.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Moczenie nocne stanowi problem nie tylko dla dziecka, ale również dla rodziców. Ze względu na brak wystarczającej wiedzy oraz wyjątkowo wstydliwy temat, rodzice często zamykają się na problem, nie potrafią o nim mówić. Wokół dolegliwości narosło poza tym wiele mitów jak np. to, że jej podłożem są zaburzenia natury psychicznej i emocjonalnej. Tymczasem, już od lat 70. ub. wieku wiadomo, że moczenie nocne ma głównie przyczyny biologiczne.

Ponieważ moczenie nocne nie stanowi zagrożenia dla życia, zagadnienie to nie znajdowało też dotąd odpowiedniego miejsca w medycynie wieku rozwojowego. Tymczasem lekceważenia problemu może nieść poważne następstwa dla dziecka, zarówno psychologiczne jak i zdrowotne, gdyż zwiększa ryzyko przeoczenia wad rozwojowych układu moczowego. Polskie wytyczne zostały opracowane przez powołaną przez Ministerstwo Zdrowia grupę ekspertów – urologów i nefrologów dziecięcych – pod przewodnictwem konsultanta krajowego w dziedzinie urologii dziecięcej prof. dr hab. n. med. Małgorzaty Baki-Ostrowskiej.

Określenie standardów postępowania z dzieckiem moczącym się w nocy powinno ułatwić diagnostykę i leczenie już na poziomie lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, co niewątpliwie zwiększa szanse małych pacjentów na odpowiednio wczesną i nowoczesną terapię.
Lekarz rodzinny dokonując oceny dziecka moczącego się w nocy powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad chorobowy oraz uwzględnić zapisy zawarte w dzienniczku mikcji (ilość i godziny przyjmowanych płynów oraz oddawanego moczu). Istotne jest też wykonanie badań fizykalnych, laboratoryjnych oraz obrazowych. Jeżeli lekarz pierwszego kontaktu nie stwierdzi patologii wymagających inwazyjnej i specjalistycznej diagnostyki, w zakresie jego kompetencji jest zastosowanie leczenia.

Wytyczne wskazują na dwie standardowe, równoważne metody leczenia – farmakoterapię desmopresyną (analog wazopresyny) oraz stosowanie nocnego alarmu wybudzeniowego. Farmakoterapia stosowana jest, gdy u podstaw moczenia nocnego leży niedobór wazopresyny, czego efektem jest poliuria nocna. Wazopresyna odpowiada za fizjologiczny spadek produkcji moczu podczas snu zaś zaburzenia jej wydzielania mogą prowadzić właśnie do poliurii nocnej.
Obecnie żadna z wymienionych metod nie jest refundowana przez NFZ, co istotnie ogranicza dostęp małym pacjentom do terapii - miesięczna koszt leczenia analogiem wazopresyny to ok. 200 zł.
Wytyczne wprowadzają też jednolitą terminologię zgodnie z obowiązującymi światowymi standardami w zakresie zaburzeń oddawania moczu u dzieci, pozwalającą na precyzyjne określenie zakresu występowania tego zjawiska w populacji dzieci w Polsce.

Przyczynią się także do wyodrębnienia grupy dzieci dotkniętych moczeniem nocnym, które powinny znaleźć się pod stałą opieką właściwego lekarza specjalisty (nefrologa, urologa dziecięcego).

www.mz.gov.pl/wwwfiles/ma_struktura/docs/wytyczne_noc_mz_21032012.pdf

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Iwona Kazimierska

× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.