Czy nadszedł zmierzch monoterapii w leczeniu nadciśnienia tętniczego?

Iwona Kazimierska
opublikowano: 22-01-2014, 10:19

Terapia hipotensyjna skojarzona jest w przybliżeniu pięciokrotnie skuteczniejsza od podwojenia dawki leku w monoterapii — pokazuje wiele badań. Najnowsze wytyczne Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESH/ESC ) z 2013 r. rekomendują rozpoczynanie leczenia od terapii skojarzonej w grupach pacjentów dużego lub bardzo dużego ryzyka albo w nadciśnieniu drugiego i trzeciego stopnia.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

"Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego już w 2011 r. rekomendowało podobny schemat postępowania. Rodzime zalecenia, obowiązujące do dziś, mówią, że rozpoczynamy od kombinacji dwóch leków hipotensyjnych w przypadku nadciśnienia umiarkowanego i ciężkiego, z możliwością zwiększenia dawki jednego lub obu leków do maksymalnej, dodawania trzeciego leku, czy nawet podawania kombinacji trzech leków w pełnych dawkach” — komentuje prof. dr hab. n. med. Krzysztof J. Filipiak z I Katedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Dlaczego dwa to lepiej niż jeden

Monoterapia często okazuje się nieskuteczna, zwłaszcza u chorych z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Analiza badań w grupie osób z nadciśnieniem tętniczym współistniejącym z cukrzycą i/lub przewlekłą chorobą nerek wykazała, że warunkiem osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego było zastosowanie średnio trzech leków hipotensyjnych.

Większa skuteczność leczenia kilkoma lekami wynika z różnych mechanizmów działania hipotensyjnego, co znacznie zwiększa szanse na osiągnięcie docelowych wartości ciśnienia. Jeśli do tego zastosujemy preparaty złożone, uprościmy schemat terapeutyczny i poprawimy współpracę pacjenta z lekarzem.

Które leki hipotensyjne łączyć ze sobą

Do podstawowych połączeń dwulekowych wykorzystywanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dobrze tolerowanych, skutecznych hipotensyjnie i redukujących ryzyko sercowo-naczyniowe, według najnowszych wytycznych ESH/ESC należą:
ACEI (inhibitory konwertazy angiotensyny) + antagonista wapnia,
ACEI + diuretyk tiazydowy/tiazydopodobny,
ARB (antagoniści receptora angiotensyny II, sartany) + diuretyk tiazydowy,
ARB + antagonista wapnia,
beta-adrenolityk + diuretyk tiazydowy.

Połączenie absolutnie zakazane to inhibitor konwertazy + sartan.
„Pozostałe połączenia są mało przebadane. Są to połączenia teoretycznie możliwe, ale mamy na to słabe dowody EBM” — komentuje prof. Filipiak.

Jeżeli celu terapii nie można uzyskać stosując połączenie dwóch leków hipotensyjnych, należy rozważyć inną kombinacje dwulekową lub dołączyć trzeci lek. Aktualne zalecenia podkreślają korzyści wynikające ze stosowania preparatów złożonych.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Iwona Kazimierska

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.