Czerniak - przebieg skutecznego leczenia u pacjenta z przerzutami do OUN [PRZYPADEK KLINICZNY]

Oprac. Monika Rachtan
opublikowano: 09-08-2022, 16:15

Opis przypadku pacjenta, u którego w rozwoju czerniaka doszło do zmian przerzutowych w mózgu, oraz przebieg skutecznego leczenia tego chorego w Centrum Onkologii im. prof. Franciszka Łukaszczyka w Bydgoszczy przedstawia lekarz w trakcie specjalizacji z onkologii klinicznej Jan Żurawski.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
EKSPERT
Archiwum

Lek. Jan Żurawski, w trakcie specjalizacji z onkologii klinicznej, Centrum Onkologii im. prof. Franciszka Łukaszczyka w Bydgoszczy.

PRZYPADEK PACJENTA

43-letni mężczyzna zgłosił się w październiku 2020 r. do Poradni Dermatologicznej w Lublinie z powodu ciemnobrązowej, egzofitycznej zmiany z owrzodzeniem na szczycie o wymiarach 22 x 20 mm, zlokalizowanej na skórze łopatki prawej. Zmianę wycięto, uzyskując minimalny margines zdrowych tkanek szerokości 5 mm oraz minimalny margines głęboki 4 mm.

W weryfikacji histopatologicznej rozpoznano czerniaka: pT4bNx, Breslow 10 mm, Clark V, postać guzkowa o skąpym nacieku limfocytarnym oraz z indeksem mitotycznym 35 mitoz/1 mm2. Nie stwierdzono inwazji naczyń oraz nerwów. Po wykonanym zabiegu pacjent pozostał w obserwacji, bez leczenia uzupełniającego.

Diagnostyka zmian przerzutowych

W lutym 2021 r., z uwagi na pojawienie się powiększonych węzłów chłonnych w prawym dole pachowym wykonano biopsję cienkoigłową, która potwierdziła charakter przerzutowy zmian.

Przeprowadzone w marcu 2021 r. badanie PET potwierdziło aktywny metabolicznie węzeł chłonny pachy prawej z rozpadem w części centralnej o wymiarach 35 x 25 mm, SUVmax 12,1. Opisano ognisko w lewym płacie czołowym mózgu o wymiarach metabolicznych 12 x 12 mm, SUVmax 23,6 z towarzyszącym obrzękiem obwodowym — zmiany o charakterze rozrostowym. Ponadto stwierdzono dwa guzki w segmencie 3. i 6. płuca prawego o wymiarach do 6 mm, podejrzane o meta (charakter przerzutowy). Z uwagi na uzyskany wynik badania PET, w celu kwalifikacji pacjenta do programu terapeutycznego, w maju 2021 r. wykonano badanie rezonansu magnetycznego głowy oraz tomografię komputerową klatki piersiowej i jamy brzusznej. U chorego stwierdzono dwa patologiczne obszary w obu płatach czołowych OUN, z rozległym obszarem obrzękowym, wykazujące cechy wzmocnienia kontrastowego oraz niewielką restrykcję dyfuzji płata czołowego do przodu od modelowanego rogu czołowego komory bocznej, o wymiarach 13 x 26 mm. Ponadto stwierdzono dość liczne zmiany guzkowe w obu płucach podejrzane o meta, o wymiarach od 6 do 10 mm, a także powiększony węzeł chłonny w prawym dole pachowym, o wymiarach 27 mm w osi krótkiej.

Radioterapia stereotaktyczna zmian w OUN

Ze względu na bezobjawowe przerzuty do OUN pacjenta skierowano do Centrum Onkologii w Bydgoszczy w celu dalszej diagnostyki i leczenia. W czerwcu 2021 r. w efekcie konsylium lekarskiego zakwalifikowano pacjenta do radioterapii stereotaktycznej przerzutów do mózgu oraz zlecono badania genetyczne. Chorego przyjęto do Zakładu Neuroonkologii i Radiochirurgii CO w Bydgoszczy, gdzie zastosowano radioterapię stereotaktyczną na 3 ogniska w OUN.

Onkologia
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
×
Onkologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter z najważniejszymi informacjami dotyczącymi leczenia pacjentów onkologicznych
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych osobowych będzie Grupa Rx sp. z o.o. Klauzula informacyjna w pełnej wersji dostępna jest tutaj

Dwie zmiany: w płacie czołowym lewym oraz płacie skroniowym prawym napromieniano jednoczasowo do dawki całkowitej 25 Gy w 5 frakcjach po 5 Gy. Trzecią zmianę, zlokalizowaną w płacie ciemieniowym prawym, napromieniano jednorazowo dawką całkowitą 22 Gy w ostatnim dniu radioterapii. Nie obserwowano niepożądanych skutków leczenia.

Kwalifikacja do programu i leczenie systemowe

W wykonanym badaniu genetycznym wykryto mutację BRAF. Pacjenta skierowano do Ambu-latorium Chemioterapii Centrum Onkologii celem dalszego leczenia systemowego. Zdecydowano o kwalifikacji chorego do programu lekowego leczenia czerniaka nieoperacyjnego lub uogólnionego w skojarzeniu enkorafenib z binimetynibem.

Po uzyskaniu niezbędnych wyników badań, w tym konsultacji kardiologicznej i okulistycznej, pacjenta bez przeciwwskazań zakwalifikowano do planowanego leczenia. Mężczyzna do chwili obecnej (czerwiec 2022 r.) kontynuuje planowaną terapię, aktualnie jest po 10. cyklu.

W kontrolnych badaniach obrazowych, wykonywanych co 12 tygodni, opierając się na kryteriach RECIST 1.1, obserwuje się stabilizację choroby. Nie pojawiły się jakiekolwiek ubytki neurologiczne, pacjent nie wymaga steroidoterapii. Leczenie enkorafenibem z binimetynibem jest dobrze tolerowane, nie wymaga redukcji dawek oraz stosowania przerw.

KOMENTARZ ONKOLOGA
Nowe terapie przełamują dotychczasowe bariery
Dr n. med. Bogdan Żurawski
koordynator Ambulatorium Chemioterapii, Centrum Onkologii im. Prof. F. Łukaszczyka w Bydgoszczy

Przerzuty do OUN przez wiele lat limitowały skuteczność jakichkolwiek terapii onkologicznych, istotnie pogarszając rokowanie pacjenta.

Dzięki stosowaniu nowych technik radioterapii oraz leków przeciwnowotworowych z nowych grup terapeutycznych rokowanie chorych z przerzutami czerniaka do mózgu uległo znacznej poprawie, czego przykładem jest opisany przez nas przypadek.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Czerniak - dopasowanie dawki leków systemowych poprawiło tolerancję terapii [PRZYPADEK KLINICZNY]

Skuteczne zahamowanie progresji przerzutowego czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

W celowany sposób osiągnięto regresję przerzutów czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

Czerniak - zastosowanie terapii enkorafenibem i binimetynibem w I linii leczenia [PRZYPADEK KLINICZNY]

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.