Choroby psychiczne - kurs na pracę

MAT
opublikowano: 07-10-2015, 15:48

6. października w Krajowej Izbie Gospodarczej przedstawiciele organizacji pozarządowych podpisali Porozumienie na Rzecz Zatrudnienia Wspomaganego. To część szerszej inicjatywy, która może pomóc w samodzielnym życiu osobom z zaburzeniami psychicznymi, a przez to odciążyć też ich opiekunów i państwo.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Wydarzenie objął honorowym patronatem minister Jarosław Duda, Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.

Celem Porozumienia, nieformalnej inicjatywy organizacji pozarządowych, instytucji oraz firm jest budowanie społecznego poparcia i akceptacji dla idei zatrudnienia osób z zaburzeniami psychicznymi oraz działania na rzecz konkretnych rozwiązań praktycznych. Inicjatorzy projektu chcą także prowadzić szeroko zakrojoną edukację na temat terapeutycznej roli zatrudnienia osób z zaburzeniami psychicznymi i budowania dojrzałego rynku pracy.

Inicjatywa jest elementem szerszego programu "Kurs na pracę. Zatrudnienie wspomagane dla osób z zaburzeniami psychicznymi", który powstał z inicjatywy Koalicji na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością oraz Instytutu Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej. Mecenasem projektu jest firma Janssen.

Jest to z kolei kontynuacja pilotażowego projektu „Powrót do społeczeństwa. Powrót do pracy. Powrót do zdrowia”, którego celem było przetestowanie modelu zatrudnienia wspomaganego jako skutecznej formuły wsparcia osób chorujących psychicznie na drodze do zawodowej aktywności i w efekcie końcowym – pełnego ich uczestnictwa w życiu społecznym. Dzięki niemu ok. 20 proc. uczestników 1. edycji projektu podjęło pracę na otwartym rynku.


Zatrudnienie wspomagane

Do niedawna najważniejszym z programów, które mają pomóc w powrocie do pracy osobom chorym na schizofrenię były projekty pracy chronionej. Obecnie coraz częściej podkreśla się możliwość, a nawet konieczność podejmowania przez chorych pracy na otwartym rynku i wyzdrowienia społecznego, charakteryzującego się niezależnością zawodową i społeczną.

W ramach programu zatrudnienia wspomaganego, jego uczestnicy biorą m.in. udział w warsztatach aktywizujących prowadzonych przez trenerów. Do współpracy włączyli się także pracodawcy.

Model ten jest wykorzystywany w wielu krajach UE i w USA, a jego efektywność ocenić można po liczbie pracujących osób niepełnosprawnych, średnia dla krajów UE to ponad 50%, w Polsce — nadal około 20%.


Kompleksowe rozwiązania dla złożonego problemu

Eksperci podkreślają, że w leczeniu osób z zaburzeniami psychicznymi kluczowe jest podejście kompleksowe, obejmujące obok farmakoterapii, także psychoedukację, psychoterapię oraz terapię zajęciową lub podjęcie pracy zawodowej. Brak perspektyw na usamodzielnienie, poczucie bycia obciążeniem dla rodziny i brak kontaktu ze światem zewnętrznym powoduje pogłębienie stanów lękowych i depresyjnych, a w konsekwencji sprzyja nawrotom choroby.

Tymczasem utrudnienia w dostępie pracy dla chorych nie są tylko problemem medycznym, ale także kosztownym obciążeniem dla budżetu państwa. Na przykład  pomimo młodego wieku (43 lata) większość (85%) osób ze zdiagnozowaną schizofrenią nie pracuje, a ponad połowa jest na rencie. Koszty ponoszone przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w związku ze schizofrenią wyniosły w 2014 roku ponad 1,11 mld zł.

SYLWETKA PACJENTA ZE SCHIZOFRENIĄ: 43 lata, stan wolny, wykształcenie średnie, pierwsze objawy w wieku 29 lat i średnio rok od momentu pierwszych objawów do pojawienia się diagnozy.

SYTUACJA ZAWODOWA PACJENTA: Większość osób w wyniku choroby traci swoje stanowiska pracy. Ponad połowa jest na rencie (61%), przed diagnozą 65% pacjentów pracowało  średnio przez 10 lat.


Cierpią też bliscy

Skutki choroby w ogromnym stopniu dotykają także opiekunów. Statystyki mówią, że:

- 81% chorych mieszka ze swoim opiekunem;

- 72% opiekunów pokrywa część kosztów chorych. Wsparcie finansowe, jakie opiekunowie udzielają swoim bliskim to średnio 569 zł miesięcznie;

- 10% opiekunów musiało zmienić pracę;

- 25% opiekunów musiało zmniejszyć liczby godzin w pracy o 1/3;

- opieka zajmuje średnio 34 godziny tygodniowo, co stanowi aż 85% kolejnego etatu;

- średnio 4 dni urlopu w ciągu 6 miesięcy musiał wziąć opiekun w związku z chorobą bliskiej osoby;

- niemal co czwarty opiekun wymaga pomocy specjalisty;

- około 12–18% opiekunów jest na granicy depresji;

- opiekunowie uznali, że schizofrenia bliskiej osoby to największe źródło stresu w ich życiu, a duża część z nich doświadcza piętna społecznego związanego z tą chorobą.

SYLWETKA OPIEKUNA: W większości przypadków jest to kobieta (78%), średnio w wieku 51 lat, najczęściej rodzic (46 %), a także partner lub partnerka (26 %). W większości przypadków opiekunowie mieszkają razem z chorym (81%). Większość z nich to osoby pracujące zawodowo (68%). Ponad połowa (52%) opiekuje się chorym od momentu pojawienia się symptomów, średnio 9 lat.


W ramach programu powstała strona internetowa www.kursnaprace.org, kierowana do osób z zaburzeniami, pracodawców zatrudniających lub chcących zatrudnić osoby niepełnosprawne oraz do organizacji pozarządowych prowadzących działania w obszarze zatrudnienia wspomaganego.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: MAT

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.