Atuty GKS wziewnych

dr hab. med. Anna Doboszyńska, ; kierownik Zakładu Chorób Wewnętrznych Centrum Attis, prezes Towarzystwa Przyjaciół Chorych na Astmę
opublikowano: 14-11-2007, 00:00

Jak uspokoić chorego na astmę, który obawia się ubocznych skutków długotrwałej terapii lekami steroidowymi?

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Na pytanie odpowiada dr hab. med. Anna Doboszyńska, kierownik Zakładu Chorób Wewnętrznych Centrum Attis, prezes Towarzystwa Przyjaciół Chorych na Astmę:

Lekiem pierwszego rzutu w leczeniu astmy są obecnie glikokortykosteroidy (GKS) wziewne. Działania niepożądane, o których zwykle myślą chorzy obawiający się stosowania leków z tej grupy, dotyczą GKS podawanych doustnie lub we wstrzyknięciach, w dużych dawkach i przez długi czas (miesiące i lata). Nie dotyczą one GKS wziewnych.
Główną zaletą preparatów podawanych wziewnie jest ich silne działanie miejscowe. Mimo że po podaniu wziewnym dostaje się do przewodu pokarmowego nawet ok. 80 proc. dawki, to działanie układowe jest minimalne, ponieważ lek jest szybko rozkładany do postaci nieaktywnej. Dawki leku podawanego wziewnie są znacznie mniejsze niż podawanego doustnie lub we wstrzyknięciach. Ta część leku, która wchłania się z błony śluzowej jamy ustnej i trafia do krążenia, przechodząc przez wątrobę ulega rozkładowi, a dawka, która pozostaje w krążeniu jest minimalna i nie ma istotnego znaczenia. Wobec tego nie ma też działań niepożądanych, niebezpiecznych dla chorego. Niewielkie działania niepożądane po wziewnych GKS to głównie chrypka, związana z osiadaniem leku na strunach głosowych, czasem dochodzi do osłabienia mięśni gardła, rozwoju drożdżycy w jamie ustnej, ale zwykle przy dużych dawkach leku. Chrypka i osłabienie mięśni gardła ustępują po odstawieniu leku.
Jedną z metod zapobiegania takim działaniom niepożądanym jest przyjmowanie leku z inhalatorka pod ciśnieniem przez tzw. spejser (co zapobiega osiadaniu dużych cząstek leku w jamie ustnej i w gardle), a po stosowaniu leku z inhalatorka proszkowego - płukanie gardła po inhalacji.
Chory na astmę powinien jako leczenie podstawowe stosować leki przeciwzapalne w przepisanej dawce (steroidy wziewne, ewentualnie z długo działającym beta2-mimetykiem), a doraźnie leki przeciw duszności. Te ostatnie powinny być stosowane sporadycznie, najwyżej kilka razy w miesiącu.
Wśród zasad rozsądnego i skutecznego leczenia astmy prof. Wacław Droszcz z Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie (Droszcz W.: Astma. Warszawa, PZWL 2002, s. 239) wymienia:
1. Nie wierz, że sterydy można zastąpić innym lekiem.
2. Wczesne wprowadzenie wziewnych GKS minimalizuje negatywne, nieodwracalne zmiany w układzie oddechowym.
3. Nigdy nie przerywać stosowania wziewnych GKS; jeśli można, to należy znacznie zredukować ich dawkę w okresie remisji, bez tego astma powraca i rozwija się "przemodelowanie".
Korzyści ze stosowania wziewnych GKS w leczeniu astmy znacznie przewyższają niewielkie działania niepożądane. Podkreślając bezpieczeństwo stosowania wziewnych GKS, można powiedzieć również, że mogą one być stosowane u kobiet ciężarnych chorych na astmę i nie szkodzą ani dziecku, ani matce.
Ogromne znaczenie w skuteczności leczenia astmy ma współpraca lekarza i chorego. A w tym zakresie podstawowe znaczenie mają szkolenia dla chorych. Taka szkoła działa np. przy Towarzystwie Przyjaciół Chorych na Astmę w Warszawie. Jeśli chory na astmę jest dobrze wyszkolony, wie dużo na temat swojej choroby i najnowszych metod jej leczenia, to nie będzie miał wątpliwości, że powinien stosować wziewne GKS, a jego pytania mogą dotyczyć tego, który ze steroidów wziewnych należy wybrać.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: dr hab. med. Anna Doboszyńska, ; kierownik Zakładu Chorób Wewnętrznych Centrum Attis, prezes Towarzystwa Przyjaciół Chorych na Astmę

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.