Analogi GLP-1 zyskały wysoką pozycję w zaleceniach ADA/EASD

Analogi GLP-1 zyskały wysoką pozycję w zaleceniach ADA/EASD

Iwona Kazimierska
opublikowano: 21-03-2019, 18:53
Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Te wszystkie elementy uwzględnia wspólne stanowisko American Diabetes Association (ADA) i European Association for the Study of Diabetes (EASD) dotyczące zasad współczesnej farmakoterapii cukrzycy typu 2 z października 2018 r. Dodatkowo bierze się pod uwagę profil kliniczny pacjenta, a przede wszystkim wyjściowe ryzyko sercowo-naczyniowe. To kluczowy czynnik decydujący o wyborze terapii.

Wieloczynnikowe działanie agonistów GLP-1

We wspomnianych międzynarodowych zaleceniach po raz pierwszy umieszczono analogi GLP-1 jako leki iniekcyjne pierwszego rzutu, które należy zastosować w przypadku braku skuteczności leków doustnych. W ten sposób wysunęły się one przed insuliny.

„Agoniści GLP-1 mają wieloczynnikowe działanie. Oddziałując na trzustkę (komórki beta), powodują zależne od poziomu glukozy wydzielanie insuliny, hamują sekrecję glukagonu. Powodują hamowanie uczucia głodu, zwalniają tempo opróżniania żołądka, co zmniejsza szybkość trawienia węglowodanów złożonych i wchłaniania glukozy z jelit, a to przyczynia się do ograniczenia masy ciała pacjenta. Zwiększają także wrażliwość na insulinę. Co szalenie ważne, w obserwacjach wieloletnich zmniejszają ryzyko sercowo naczyniowe” — przypomina prof. dr hab. n. med. Tomasz Klupa z Katedry i Kliniki Chorób Metabolicznych UJCM.

Leki z grupy agonistów GLP-1 cechują pewne podobieństwa, ale i wyraźne różnice. Podobieństwa to wpływ na masę ciała i ochrona przed hipoglikemią, choć i tu leki te cechuje pewna heterogenność.

Efektywna ochrona przed hipoglikemią

„Uważam, że zbyt małą wagę przywiązujemy do ochrony pacjenta przed hipoglikemią. Ciężka hipoglikemia w sposób bezpośredni może stanowić zagrożenie życia, a powtarzająca się jest jednym z najważniejszych czynników prognostycznych rozwoju makronaczyniowych powikłań cukrzycy” — mówi prof. Klupa.

Przedstawiciel agonistów GLP-1 liraglutyd stosowany w dawce maksymalnej pozwala osiągnąć u prawie połowy przyjmujących go pacjentów wartość hemoglobiny poniżej 7 proc. (docelową dla większości pacjentów z cukrzycą typu 2) bez przyrostu masy ciała oraz bez incydentu hipoglikemii. W badaniach klinicznych wykazano, że liraglutyd u osób z cukrzycą typu 2 skutecznie obniża zarówno glikemię na czczo, jak i poposiłkową.

„Zgodnie z zaleceniami, w przypadku zagrożenia hipoglikemią — a praktycznie każdy chory na cukrzycę typu 2 jest nią zagrożony — leki z grupy agonistów GLP-1 stały się jednymi z preparatów pierwszej linii, zaraz po metforminie. Oczywiście mogą być też stosowane na kolejnych etapach leczenia. Dlatego są jedną z podstawowych grup leków, które efektywnie chronią pacjentów przed rozwojem hipoglikemii, niezależnie od czasu trwania cukrzycy” — komentuje prof. Klupa.

Z dalszej części artykułu dowiesz się m.in.: 

  • Jaki jest wpływ analogów GLP-1 na redukcję masy ciała
  • Jaka jest rola analogów GLP-1 w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego
  • Jakie są inne korzyści ze stosowania analogów GLP-1: liraglutydu i semaglutydu

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.