Alirokumab skuteczny w terapii hipercholesterolemii

opublikowano: 23-09-2015, 00:00

W analizie zbiorczej danych pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HeFH), którzy wzięli udział w programie badań klinicznych ODYSSEY, uzyskano wyniki wskazujące, iż Praluent (alirokumab) przyczynił się do istotnego obniżenia stężenia tzw. złego cholesterolu (LDL-C).

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Rezultaty analizy zostały przedstawione podczas kongresu ESC w Londynie, a jednocześnie w internetowym wydaniu czasopisma „European Heart Journal” ukazały się wyniki 78-tygodniowej obserwacji dwóch z czterech badań objętych analizą, tj. ODYSSEY FH I i II.

Analiza objęła dane dotyczące 1257 pacjentów z HeFH. W 24. tygodniu, kiedy dokonano oceny pierwszorzędowego punktu końcowego, u pacjentów przyjmujących alirokumab stwierdzono średnio o 56 proc. większą redukcję stężenia LDL-C w porównaniu z placebo w obydwu frakcjach badania. Efekt obniżenia stężenia LDL-C zaobserwowano już w 4. tygodniu i utrzymywał się on w trakcie całego okresu leczenia, aż do 78,1 tygodnia.

„Przy zastosowaniu statyn u ok. 20 proc. pacjentów z HeFH uzyskano stężenie LDL-C poniżej 100 mg/dl. Jak wynika z analizy, po wprowadzeniu Praluentu do standardowego leczenia, w 24. tygodniu obserwacji osiągnięto docelowe stężenie LDL-C u niemal 75 proc. chorych — powiedział dr John J.P. Kastelein, członek ESC, profesor na wydziale Medycyny Naczyniowej Akademickiego Centrum Medycznego Uniwersytetu w Amsterdamie. — Praluent zarówno w dawce 75 mg, jak i 150 mg spowodował istotne obniżenie stężenia LDL-C do poziomu poniżej 100 mg/dl oraz umożliwił utrzymanie tak niskich wartości przez 78 tygodni, zapewniając pacjentom i lekarzom możliwość elastycznego podejścia do leczenia przy częstości występowania zdarzeń niepożądanych porównywalnej z grupą przyjmującą placebo”.
Najczęstsze zdarzenia niepożądane odnotowane w ramach analizy zbiorczej (występujące u co najmniej 5 proc. pacjentów w każdej grupie przyjmującej Praluent) obejmowały zapalenie nosowej części gardła, reakcję w miejscu wstrzyknięcia, grypę, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, ból stawów i pleców, zapalenie dróg moczowych i bóle mięśniowe.

Źródło: Puls Medycyny

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.