Warto rozważyć poszerzenie listy o inne leki hipoglikemizujące

Małgorzata Konaszczuk

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne wspólnie z konsultantem krajowym w dziedzinie diabetologii wystosowało latem tego roku pismo do ministra zdrowia, w którym wnioskowaliśmy, jakie leki hipoglikemizujące powinny się znaleźć na liście darmowych leków dla pacjentów po 75. r.ż., oprócz umieszczonych tam metforminy i długo działających analogów insuliny.

 

Prof. dr hab. n. med. Maciej Małecki, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego:

Prosiliśmy o rozważenie poszerzenia listy o następujące leki hipoglikemizujące: 

  • pochodne sulfonylomocznika, np. gliklazyd MR i glimepiryd (dwie najczęściej stosowane w naszym kraju cząsteczki z grupy SU),
  • inhibitory DPP-4 — leki o niskim ryzyku hipoglikemii (co ma szczególne znaczenie w populacji geriatrycznej) i braku istotnych przeciwwskazań w tej grupie wiekowej: linagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna, saksagliptyna,
  • insuliny — preparaty insulin ludzkich oraz analogi szybko działające. 

 

W tej grupie wiekowej zasada „primum non nocere” ma szczególne zastosowanie. W przypadku tych osób stawiamy sobie mniej ambitne cele terapeutyczne, a bardziej skupiamy się na jakości życia i bezpieczeństwie terapii. Wynika to z tego, że przewidywany okres przeżycia tych pacjentów jest krótszy. Mają oni wiele schorzeń towarzyszących: niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, choroby nowotworowe, neurodegeneracyjne, takie jak otępienie naczyniopochodne czy choroba Alzheimera. Oczywiście każdy przypadek jest indywidualny i mamy też znakomicie funkcjonujących 75- i 80-latków. 

W przypadku diabetologii bezpieczne terapie to te, które charakteryzują się niskim ryzykiem niedocukrzeń. Z hipoglikemią wiążą się bowiem: ryzyko utraty przytomności, bardzo niebezpieczne w tym wieku upadki, grożące złamaniami szyjki kości udowej, co z kolei prowadzi do unieruchomienia, które pogłębia wszystkie problemy zdrowotne. Jeśli mówimy o lekach doustnych, to na liście „S” znalazła się metformina, natomiast nie ma całego spektrum leków, które nie powodują hipoglikemii, związanych z osią inkretynową.

Kiedy mówimy o terapiach insulinowych, to też chcielibyśmy uwzględniać te insuliny, które powodują mniejsze ryzyko hipoglikemii. Tutaj — obok uwzględnionych na liście „S” analogów długo działających — są także nieuwzględnione analogi krótko działające, których zakup wiąże się obecnie z istotnym współpłaceniem dla pacjenta. Nie ma też insuliny ludzkiej, która — w naszej ocenie — powinna się  znaleźć na tej liście. 

 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze

Polecamy

Newsletter

Zapisz się do bezpłatnego newslettera Pulsu Medycyny.
Podaj swój email.


Blogi »

Lew Starowicz

Lew Starowicz

Co pana podnieca?

Kalendarium

« » luty 2017
PnWtŚrCzPtSbN
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 1 2 3 4 5
Studenci Medycyny i Farmacji