Poprawa po leczeniu wedolizumabem

Leczenie pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej, aktywną postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wedolizumabem do 152 tygodni przyniosło poprawę kliniczną.

W czasie kongresu naukowego Europejskiej Organizacji Choroby Leśniowskiego-Crohna i Wrzodziejącego Zapalenia Jelita Grubego (ECCO) w Amsterdamie zaprezentowano wstępne wyniki badania GEMINI Long-Term Safety (LTS).

Poprawa kliniczna po wedolizumabie

Przedstawione dane pokazały, że pacjenci z umiarkowaną do ciężkiej, aktywną postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego zgłaszali poprawę kliniczną po trzyletnim leczeniu wedolizumabem.

“Wstępne wyniki pokazały bardzo obiecujący poziom remisji u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego po około trzech latach leczenia oraz pozwoliły zrozumieć, jak poprzednie leczenie może wpływać na powodzenie terapii” – powiedział dr Edward V. Loftus, profesor medycyny z Oddziału Gastroenterologii Mayo Clinic. „Osiągnięcie długoterminowej remisji jest celem terapeutycznym u wszystkich pacjentów żyjących z nieswoistym zapaleniem jelit, takie badania są więc niezbędne, ponieważ pomagają nam poznać długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania opcji leczniczych, które przepisujemy pacjentom”.

Druga analiza, która również miała charakter retrospektywny i oparta była na wynikach uczestników badania GEMINI LTS, przedstawia częstość wygojenia śluzówki u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna (ChLC) lub WZJG po długoterminowym leczeniu wedolizumabem.

Wygojenie śluzówki to miara aktywności nieswoistego zapalenia jelit, gdzie większy stopień wygojenia koreluje z niższą aktywnością choroby. Do przedstawienia na kongresie ECCO zostało przyjętych dwanaście sponsorowanych przez firmę Takeda streszczeń dotyczących wedolizumabu, w tym cztery prezentacje ustne i osiem plakatów. 

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) i choroba Leśniowskiego-Crohna charakteryzują się występowaniem stanu zapalnego w przewodzie pokarmowym. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego występuje tylko w jelicie grubym (okrężnicy i odbytnicy). Do najczęstszych objawów WZJG należy dyskomfort w jamie brzusznej oraz obecność krwi lub ropy w stolcu, jak również biegunka. ChLC może obejmować każdy odcinek przewodu pokarmowego, a do częstych objawów należą bóle brzucha, biegunka, krwawienie z odbytnicy, utrata masy ciała oraz gorączka. Nie jest znana przyczyna WZJG oraz ChLC, choć wielu badaczy uważa, że pewną rolę odgrywają interakcje pomiędzy genami, układem odpornościowym organizmu a czynnikami środowiskowymi. Celem leczenia jest osiągnięcie oraz utrzymanie remisji, czyli doprowadzenie do sytuacji, w której u pacjenta przez dłuższy czas nie występują objawy.

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze

Polecamy

Newsletter

Zapisz się do bezpłatnego newslettera Pulsu Medycyny.
Podaj swój email.