Prawa lekarza szkolącego się w trybie rezydentury

Rezydentura jest uprzywilejowanym trybem odbywania specjalizacji. Zapewnia rezydentowi szczególne prawa, które określa ustawa lekarska i rozporządzenie specjalizacyjne. Ponieważ szkolenie w ramach rezydentury odbywa się na podstawie umowy o pracę, rezydentowi przysługują ponadto wszelkie uprawnienia wynikające z Kodeksu pracy.

Dostęp do rezydentury jest znacznie ograniczony z uwagi na to, że jej koszty pokrywane są ze środków publicznych. Prawo do odbycia szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydenckim przysługuje wyłącznie tym lekarzom, którzy nie posiadają żadnej specjalizacji (I lub II stopnia bądź tytułu specjalisty). Rezydenturę można uzyskać tylko jeden raz. Dlatego lekarz, który został zakwalifikowany do rezydentury, nie może ponownie ubiegać się o nią, nawet gdy nie ukończył szkolenia. 

Wyjątek stanowi sytuacja, w której pojawią się przeciwwskazania zdrowotne do kontynuowania wybranej specjalizacji. Przedstawienie odpowiedniego orzeczenia lekarskiego uprawnia do powtórnego ubiegania się o rezydenturę w innej dziedzinie medycyny. Orzeczenie należy przedstawić przed ukończeniem szkolenia, ponieważ lekarz, który ukończył szkolenie (uzyskał potwierdzenie realizacji programu), nie może zostać przyjęty powtórnie. Wyboru nowej dziedziny należy dokonać rozważnie, gdyż o powtórną rezydenturę można ubiegać się tylko raz.

Kiedy możliwa 
zmiana specjalizacji

Lekarz ma prawo wyboru dziedziny medycyny, w której chce się specjalizować, w momencie przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego. Prawo do zmiany wybranej dziedziny przysługuje tylko w obrębie tych specjalizacji, które mają wspólny moduł podstawowy: chirurgia ogólna, choroby wewnętrzne, otolaryngologia, patomorfologia oraz pediatria. Po zaliczeniu modułu podstawowego można zamienić chirurgię dziecięcą na plastyczną albo alergologię na kardiologię. Wymaga to jednak ponownego przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego w nowej dziedzinie medycyny. 

Analogicznej możliwości nie ma w specjalizacjach o module jednolitym. W przypadku zmiany takiej specjalizacji, jak również zmiany wykraczającej poza moduł podstawowy, trzeba rozpocząć nowe szkolenie w trybie pozarezydenckim.

Jednostka szkoleniowa 
i warunki zamiany miejsca 

Jednostka szkoleniowa, do której skierowano rezydenta, ma obowiązek go przyjąć, zawierając z nim umowę o pracę. Jeżeli tego nie uczyni, traci miejsce szkoleniowe, a rezydent może wystąpić do wojewody o skierowanie go do innej jednostki. Rezydent może również podjąć próbę zobligowania jednostki do zawarcia z nim umowy, występując do sądu cywilnego z odpowiednim roszczeniem. 

W przypadku likwidacji jednostki w trakcie szkolenia bądź zaprzestania spełniania wymagań akredytacyjnych, rezydent ma prawo uzyskać w pierwszej kolejności skierowanie do innej jednostki, także poza obręb województwa. Jednostka szkoleniowa nie może rozwiązać umowy z rezydentem, chyba że zaprzestanie on odbywanie szkolenia lub utraci uprawnienia do jego kontynuowania.

Rezydent może zmienić miejsce odbywania specjalizacji, ale nie wcześniej niż po pierwszym roku szkolenia. W tym celu musi wystąpić z wnioskiem do wojewody, uzasadniając konieczność zmiany. Przeniesienie rezydentury do innego województwa wymaga zgody innego wojewody oraz właściwego konsultanta wojewódzkiego w województwie, na obszarze którego rezydent chce kontynuować szkolenie. Zmieniając jednostkę, trzeba zmienić kierownika specjalizacji.

Realizacja elementów programu

Zawierając umowę z rezydentem, jednostka szkoleniowa zobowiązuje się do umożliwienia lekarzowi zrealizowania wszystkich elementów programu specjalizacji w czasie przewidzianym dla danej specjalizacji. Rezydent ma prawo odbywać szkolenie pod kierunkiem lekarza zatrudnionego w jednostce szkolącej, który posiada II stopień specjalizacji bądź tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny lub dziedzinie pokrewnej, zwanego dalej kierownikiem specjalizacji. W ciągu miesiąca od rozpoczęcia każdego roku specjalizacji rezydent powinien otrzymać od niego szczegółowy plan szkolenia na dany rok z ustalonymi miejscami odbywania staży kierunkowych. Rezydent ma prawo odbywać staż kierunkowy pod kierownictwem lekarza mającego II stopień specjalizacji bądź tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny. 

Od kierownika stażu, jak również od kierownika specjalizacji rezydent może wymagać konsultacji i ocen proponowanych i wykonywanych przez siebie badań diagnostycznych, ich interpretacji, rozpoznań, sposobów leczenia, rokowań i zaleceń dla pacjenta. Kierownicy mają obowiązek nadzorować zabiegi wykonywane przez rezydenta, a także uczestniczyć w operacjach i metodach leczenia lub diagnostyki obarczonych podwyższonym ryzykiem do czasu nabycia przez rezydenta umiejętności samodzielnego ich wykonywania i stosowania. 

Rezydent ma prawo do wyznaczenia mu pacjentów do prowadzenia, do uzyskania opinii zawodowej dotyczącej jego uzdolnień i predyspozycji, umiejętności manualnych, stosunku do pacjentów i współpracowników, zdolności organizacyjnych i pracy w zespole, jak również do potwierdzenia odbycia stażu kierunkowego i całości szkolenia. 

Ewentualność skrócenia 
bądź wydłużenia specjalizacji

Na pierwszym roku specjalizacji rezydent ma prawo wystąpić z wnioskiem o uznanie szkoleń, zabiegów i procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych w okresie 5 lat przed rozpoczęciem specjalizacji w jednostkach prowadzących szkolenie specjalizacyjne w kraju lub za granicą. Wniosek kieruje się do dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika specjalizacji. 

Wystąpienie z tym wnioskiem po pierwszym roku specjalizacji wymaga zgody ministra zdrowia. Czas specjalizacji można z tego tytułu skrócić nie więcej niż o połowę. Na analogicznych zasadach można ubiegać się o uznanie szkoleń, zabiegów, procedur, staży i kursów zrealizowanych za granicą w czasie odbywania specjalizacji. 

Specjalizacja ulega przedłużeniu z mocy prawa o czas nieobecności rezydenta spowodowanej: chorobą, macierzyństwem lub ojcostwem, karmieniem piersią, opieką nad dzieckiem, urlopem bezpłatnym (do 3 miesięcy), urlopem na odbycie stażu zagranicznego (do 2 lat), zmianą miejsca szkolenia (do 14 dni). Specjalizacja jest ponadto przedłużana o okres urlopu wychowawczego. Rezydent ma prawo do tego urlopu w wymiarze do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem do czasu ukończenia przez nie 4. roku życia. 

Dodatkowe przedłużenie rezydentury ponad maksymalne wymiary bądź z innych powodów wymaga zgody ministra zdrowia. Jednostka szkoleniowa ma obowiązek zawrzeć z rezydentem dodatkową umowę rezydencką na czas odpowiadający sumie okresów przedłużających specjalizację. 

Wynagrodzenie ustalone 
przez ministra zdrowia

Rezydent ma prawo do zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego w wysokości nie mniejszej niż 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku. Wysokość tego wynagrodzenia określił minister zdrowia na 3602 zł w pierwszych dwóch latach rezydentury i 3890 zł w latach następnych dla dziedzin priorytetowych oraz 3170 zł w pierwszych dwóch latach i 3458 zł w latach następnych dla dziedzin pozostałych. 

Wynagrodzenie zasadnicze jest podstawą naliczania dodatków do wynagrodzenia, które przysługują rezydentowi z Kodeksu pracy (np. dodatek za godziny nadliczbowe), z ustawy o działalności leczniczej (np. wynagrodzenie za dyżury lub dodatek za pracę w systemie zmianowym), jak również z zakładowych przepisów płacowych (np. premia). Warto podkreślić, że rezydent powinien być traktowany w kwestiach płacowych jak pozostali lekarze jednostki szkoleniowej i nie może być dyskryminowany z powodu czasowego zatrudnienia.

Pełnienie dyżurów medycznych

Rezydent jest uprawniony i zobowiązany do pełnienia dyżurów medycznych określonych programem specjalizacji. Dyżury te mogą być zastąpione pracą w systemie zmianowym lub w równoważnym czasie pracy. Harmonogram dyżurów objętych programem ustala kierownik specjalizacji i to on decyduje o dopuszczeniu rezydenta do samodzielnego dyżuru. 

Poza dyżurami objętymi programem rezydent może zgodzić się na pełnienie dyżurów dodatkowych, podpisując klauzulę opt-out. Zawieranie odrębnych umów o pełnienie dyżurów, także za pośrednictwem firm zewnętrznych, może zostać uznane za obejście prawa.

Pełne prawa pracownicze

Rezydent, zgodnie z prawem, ma być traktowany na równi z innymi pracownikami jednostki szkolącej. Ma takie samo prawo do odpoczynku po pracy, dni wolnych i urlopu wypoczynkowego, do zwolnień z tytułu choroby, macierzyństwa czy ojcostwa, a także do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Może przystępować do związków zawodowych i brać udział w akcjach podejmowanych w celu obrony swych praw i interesów. 

 

PODSTAWA PRAWNA

1. art. 16-16o ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2. rozporządzenie ministra zdrowia z 2 stycznia 2013 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów;

3. art. 11(3) Kodeksu pracy.

 

 

 

 

 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze

Polecamy

Newsletter

Zapisz się do bezpłatnego newslettera Pulsu Medycyny.
Podaj swój email.


Blogi »

Lew Starowicz

Lew Starowicz

Kobieta obaw pełna

Kalendarium

« » styczeń 2017
PnWtŚrCzPtSbN
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
Studenci Medycyny i Farmacji