Lista STU w kategorii system ochrony zdrowia

Za osobę mającą największy wpływ na system ochrony zdrowia jury uznało ministra Konstantego Radziwiłła.

1. Konstanty Radziwiłł

Dr n. med., specjalista medycyny rodzinnej i ogólnej; minister zdrowia. 

Wywiad z ministrem Konstantym Radziwiłłem: TU

2. Profesor Marian Zembala: 
Byłem ministrem niepolitycznym

Prof. dr hab. n. med., kardiochirurg, transplantolog; dyrektor Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu (od roku 1993), konsultant krajowy ds. kardiochirurgii, były minister zdrowia (od czerwca do listopada 2015), poseł.

Dyrektor Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu od jego powstania aż do dziś. Po 5 miesiącach kierowania resortem zdrowia powrócił do zarządzania swoim szpitalem, operowania i zajmowania się pacjentami. Jak zawsze podkreśla, to właśnie jest dla niego najważniejsze i stanowi sens jego zawodowej misji. Nadal jednak w tym roku część swojego czasu przeznaczy na poprawianie systemu zdrowotnego, tym razem jako poseł.

Rok 2015 był dla prof. Zembali trudny, ale ocenia go jako niezwykły i bardzo różny od poprzednich. W marcu cały zespół spotkała miła niespodzianka, bo wyniki ŚCCS w leczeniu hybrydowym choroby niedokrwiennej serca zostały przez światowych ekspertów uznane za modelowe. 

W czerwcu Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu uroczyście świętowało 30-lecie swego istnienia. Dyrektor Zembala doprowadził do rozkwitu placówki, sprawiając, że stała się symbolem innowacyjnego ośrodka leczącego chorych z najtrudniejszymi chorobami serca „jako szpital akademicki, który na trwałe wszedł do historii polskiej kardiologii, kardiochirurgii i transplantologii dorosłych i dzieci, i który z powodzeniem realizuje swoją misję: ratować, nowocześnie leczyć, dawać nadzieję” — z dumą podkreślał profesor.

Druga połowa roku 2015 to dla prof. Zembali bardzo intensywne pięć miesięcy w nowej roli — ministra zdrowia. Choć przejął jeden z najtrudniejszych resortów, miał przekonanie, że mimo wszystko warto podjąć się takiego wyzwania. Mówił wtedy: „Dziękuję tym, którzy pisali do mnie SMS-y: pamiętaj, że jesteś tylko plombą i to tylko na krótki czas. Ja pamiętam. Ale plomba jest też potrzebna, nie tylko w hydraulice, ale w stomatologii, wszędzie. Więc nie wstydzę się tego”.

Szefowanie resortowi zdrowia potraktował jako misję. „Dla mnie to służba i swoista godność służenia leczonym, leczącym i odpowiedzialnym za leczenie. Mojemu następcy pozostawiłem wyniki ciężkiej i owocnej pracy swojej i moich współpracowników. Byłem ministrem z wyboru i takim chcę pozostać w pamięci: ministrem niepolitycznym” — mówi prof. Marian Zembala.

Jak podkreśla, po swoich rządach pozostawił do wykorzystania w latach 2016-2020 najwięcej w historii, bo aż 12 mld polskich złotych i środków unijnych przeznaczonych na ochronę zdrowia. „Mój poprzednik mocno zadbał o środowisko lekarzy rodzinnych, przyznając 1,2 mln złotych na wsparcie medycyny rodzinnej. Jestem przekonany, że podobnie zadba o wzrost pozycji lekarzy rodzinnych mój następca i dobrze” — dodaje. 

Minister Zembala we współpracy z pracownikami resortu i NFZ skoncentrował się na uporządkowaniu spraw związanych z opieką nad dzieckiem i kobietą ciężarną, kwestii dotyczących psychiatrii i geriatrii, co zaowocowało nowatorskimi rozwiązaniami potrzebnymi w ochronie zdrowia. „Mam świadomość, że nie wszystkie ważne problemy udało mi się skutecznie rozwiązać, w tym nadmiernie długie kolejki oczekujących na świadczenia w ortopedii, okulistyce, onkologii, ale przejechane samochodem ponad 30 tys. km i osobiste spotkania z ludźmi w ramach projektu „Polaków zdrowia portret własny” pomogły lepiej zdiagnozować wiele trudnych, przewlekłych i ostrych problemów polskiej ochrony zdrowia i je wyleczyć lub podleczyć” — uważa były minister. 

Gorzej dawał sobie radę z ciężką chorobą ojca. Natomiast sympatycznym wydarzeniem rodzinnym był ślub najmłodszego syna Pawła we wrześniu ubiegłego roku we Wrocławiu. „To była najlepsza okazja do rodzinnego, radosnego spotkania. I jedyny okres mojego ubiegłorocznego urlopu” — dodaje.

W wyborach parlamentarnych, które odbyły się 25 października, zdobył niemal 50 tys. głosów i był liderem w swoim regionie. W samych Katowicach głosowało na niego 20 tys. wyborców. W tym roku prof. Marian Zembala pozostaje więc w polityce, ale w roli posła niezawodowego, bo jak sam podkreśla „najważniejsze dla niego jest pozostanie wiernym chorym i szpitalowi”. (MW)

3. Beata Małecka-Libera, 
Pierwsza dama zdrowia publicznego

Dr n. med., spec. otolaryngologii i zdrowia publicznego; poseł, członek sejmowej Komisji Zdrowia, była wiceminister zdrowia w randze pełnomocnika rządu ds. zdrowia publicznego (do listopada 2015 roku).

Wysoka pozycja dr Beaty Małeckiej-Libera na Liście Stu 2015 to uwieńczenie ponad 30 lat jej pracy zawodowej na rzecz polskiego systemu ochrony zdrowia. Od blisko 10. lat zasiada kolejno: w Sejmie jako posłanka PO, w rządzie Ewy Kopacz jako pełnomocnik ds. zdrowia publicznego oraz jako wiceminister w resorcie zdrowia. Na każdym stanowisku pracowała nad należnym uznaniem dla zdrowia publicznego.

„Od wielu lat zajmowałam się i zajmuję zdrowiem publicznym. Zawsze słyszałam od ekspertów i osób, które tę tematykę znają, że bez ustawy zdrowie publiczne nie będzie się rozwijało. Choć przez wiele lat mówiliśmy o tej potrzebie, to z różnych względów nie udało się tej ustawy opracować. Z perspektywy czasu oceniam, że powodem był przede wszystkim brak wiedzy na temat zdrowia publicznego” — stwierdza Beata Małecka-Libera. 

Przełomowym wydarzeniem, które pomogło jej w realizacji pomysłu opracowania ustawy o zdrowiu publicznym było przydzielenie teki pełnomocnika rządu. Biorąc pod uwagę systemowy charakter tej ustawy, okres siedmiu miesięcy intensywnych prac nad jej przygotowaniem był nader krótki. Dr Beata Małecka-Libera zaznacza jednak, że ustawa nie ujrzałaby światła dziennego, gdyby nie zespół ekspertów współpracujących ściśle z resortem zdrowia. „Nie ukrywam, że była to dla mnie niezwykła lekcja i nowe doświadczenie, a jednocześnie wyścig z czasem. To jest sukces nie tylko mój i zespołu, ale nasz wspólny, ponieważ dzięki temu dokumentowi o zdrowiu publicznym mówi się o wiele częściej” — zauważa Beata Małecka-Libera.

W jej ocenie, „konstytucja” zdrowia publicznego jest zupełnie innym projektem w porównaniu z tymi, które wcześniej proponowano. Najważniejszą jej zaletą jest prostota, choć dla wielu adwersarzy 18-stronicowy dokument był zbyt ogólny. Niemniej jednak za sukces należy uznać fakt, że po raz pierwszy w budżecie zapisano środki na zdrowie publiczne. „Na papierze można zapisać różne rzeczy, ale wyzwaniem jest to, by potem przełożyć te zapisy na rzeczywistość — na pracę lekarzy oraz życie całego społeczeństwa. Takie właśnie wyzwanie stoi teraz przed nami” — podkreśliła.

W konfrontacji z ministrem finansów okazało się, że zamiast pierwotnie planowanych 3 mld złotych na finansowanie realizacji ustawy, z budżetu państwa można przekazać tylko 140,7 mln złotych. Jak przyznaje Beata Małecka-Libera, powodem tej porażki był również brak pełnomocnika ds. zdrowia publicznego umocowanego wysoko w rządzie. Możliwość jego powołania jest fakultatywna i przez nową ekipę rządową niewykorzystana.

„Po roku pracy w ministerstwie dokonałam podsumowania mojego życia zawodowego. Przez 10 lat byłam lekarzem, zrobiłam drugi stopień specjalizacji i doktorat. Kolejne 10 lat byłam dyrektorem szpitala na najwyższym poziomie. I kolejne 10 lat spędzone w polityce zamknęłam w 2015 roku doprowadzeniem do uchwalenia ustawy o zdrowiu publicznym. Co dalej? Nadal tematyka zdrowia publicznego będzie dla mnie ważna i będę się angażować w działania, które można budować na fundamencie tej ustawy. Ale mam też kilka nowych pomysłów, nowych wyzwań, także w życiu osobistym, które chciałabym zrealizować. Jestem też posłem opozycji, także w tej roli stoją przede nami nowe wyzwania” — ocenia Beata Małecka-Libera. (MM)

4. Wojciech Matusewicz

Dr n. med., spec. chorób wewnętrznych i farmakologii klinicznej; prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych, członek Rady Naukowej Narodowego Instytutu Leków. 

Wojciech Matusewicz:   Zadania Agencji to wyzwanie motywujące do działania

Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji rok 2015 podsumowuje jako ważny i pełen wyzwań związanych z nowymi zadaniami. Najważniejszym było wystartowanie z taryfikacją świadczeń opieki zdrowotnej. 

„Było to dla Agencji doświadczenie, które chyba mogę zaliczyć do sukcesów 2015 roku. Sprawnie udało się stworzyć zespół, opracować metodologie, określić plan działania i wystartować z wyceną świadczeń. W minionym roku Agencja wydała taryfę dla świadczeń z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, telekardiologii, telegeriatrii, opieki paliatywnej i hospicyjnej, a także dla świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej” — mówi dr Wojciech Matusewicz. 

W 2015 roku Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (do końca 2014 r. jako AOTM) skończyła 10 lat. „Był to czas na podsumowania i chyba jest się czym pochwalić” — sądzi dr Matusewicz, który osobiście zarządza Agencją od 8 lat i uważa to za ukoronowanie swojej pracy zawodowej. „To ogromne wyzwanie, które motywuje mnie do działania. Ciągle wprowadzam zmiany mające na celu podniesienie jakości i wydajności pracy mojego zespołu. Mam bowiem świadomość, że moje rekomendacje mają bezpośrednie przełożenie na zdrowie pacjentów w postaci dostępności do skutecznych i bezpiecznych terapii” — mówi szef Agencji.

Dziś AOTMiT stoi przed nowymi wyzwaniami związanymi nie tylko z taryfikacją świadczeń opieki zdrowotnej, ale też zwiększeniem użyteczności oceny technologii medycznych w kierunku takiego dostępu do świadczeń gwarantowanych, który będzie reagować na potrzeby zdrowotne Polaków, a nie tylko na zapotrzebowanie podmiotów prywatnych. „I myślę, że rok 2016 będzie obfitował w wiele racjonalnych rozwiązań systemowych, które pomogą ten dostęp poszerzyć — dodaje dr Matusewicz. 

Na co dzień, ze względu na pracę, mieszka w Warszawie, jednak co weekend wraca do Łodzi, gdzie mieszkają żona, córki i wnuczki (w 2015 r. przyszła na świat już trzecia!). W tym roku w życiu prywatnym państwa Matusewiczów przypada ważna rocznica: 40-lecie małżeństwa, czyli rubinowe gody. 

5. Jarosław Pinkas

Dr n. med., spec. chirurgii ogólnej, medycyny społecznej, medycyny rodzinnej, zdrowia publicznego; wiceminister zdrowia, kierownik Zakładu Organizacji Opieki Zdrowotnej i Orzecznictwa Lekarskiego CMKP, były wiceprezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szpitali Prywatnych.

Jarosław Pinkas:   W służbie lekarzom, pacjentom i ministerstwu

Sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, zastępuje ministra podczas jego nieobecności. Odpowiada za bieżącą koordynację spraw parlamentarnych w resorcie zdrowia. Inicjuje, koordynuje i nadzoruje wykonywanie zadań przez: Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Departament Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa Medycznego i Ochrony Informacji Niejawnych, Departament Zdrowia Publicznego. 

Zanim otrzymał propozycję objęcia stanowiska w ministerstwie, pracował jako nauczyciel akademicki w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego, gdzie prowadził Zakład Organizacji Opieki Zdrowotnej i Orzecznictwa Lekarskiego. Zajmował się tam pracą dydaktyczną i naukową, brał udział w tworzeniu wielu dokumentów dotyczących przyszłości sektora ochronny zdrowia. „To była żmudna, codzienna praca, ale bardzo satysfakcjonująca. W kursach brały udział tysiące lekarzy. Kontakt z nimi zapewnił mi ciekawą wymianę doświadczeń i myśli, było to dla mnie bardzo cenne, pozwoliło poszerzyć perspektywę analizy systemu ochrony zdrowia” — ocenia.

Mimo że nie spodziewał się propozycji pracy w ministerstwie, przyznaje, że do funkcji ministra szykował się całe życie. „Obecność w składzie kierownictwa resortu zdrowia uważam za największe wyróżnienie. Już raz miałem ten zaszczyt, wspominam to jako wspaniały etap w życiu. Praca przynosiła mi niezwykłą satysfakcję i myślę, że taka sama sytuacja nastąpi teraz. Tym bardziej, że jestem bogatszy o nową wiedzę, którą chciałbym się podzielić. Mam nadzieję, że będę miał szansę pokazać swoją skuteczność w obszarach, którymi się zajmuję”. Pracę na stanowisku ministra traktuje jako służbę lekarzom i pacjentom, przywiązując jednocześnie dużą wagę do merytorycznej i efektywnej współpracy z pozostałymi członkami kierownictwa resortu. Podkreśla, że nikt nie ma monopolu na mądrość, dlatego dialog uważa za niezbędny element podejmowania właściwych, odpowiedzialnych decyzji. Marzy, aby wszystkim działaniom podejmowanym przez Ministerstwo Zdrowia towarzyszył sukces. 

Szczególny nacisk kładzie na kwestie polityki zdrowia publicznego, odczuwa w tym obszarze wyjątkowe poczucie misji. Przyznaje, że jest uzależniony od mediów społecznościowych i nie wyobraża sobie dnia bez twittowania, choć obecnie zajmuje się tym głównie nocą, ponieważ tylko wtedy ma na to czas. „Mądry twitt, który daje kontrę ruchowi antyszczepionkowemu albo zmienia punkt widzenia moich oponentów, przynosi satysfakcję. Media społecznościowe zapewniają możliwość szybkiej reakcji i wymiany opinii, niosą za sobą ogromny potencjał. Będę starał się wykorzystywać ten potencjał w swojej pracy w ministerstwie” — mówi Jarosław Pinkas. 

6. Tomasz Zdrojewski

Dr hab. n. med., prof. nadzw., spec. chorób wewnętrznych; kierownik Zakładu Prewencji i Dydaktyki Katedry Nadciśnienia Tętniczego i Diabetologii GUMed, przewodniczący Komitetu Zdrowia Publicznego PAN, konsultant w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego PZH.

Tomasz Zdrojewski   Potrzeba większej stabilności i przewidywalności

Oceniając ważne w 2015 roku wydarzenia dla polskiego systemu ochrony zdrowia, wymienia w pierwszej kolejności ustanowienie nowego prawa w zakresie zdrowia publicznego. „Oczekiwana od co najmniej 15 lat ustawa o zdrowiu publicznym stanowi realną szansę na redukcję liczby zachorowań na choroby przewlekłe. Właśnie większe niż Europie Zachodniej (niekiedy aż o 50 proc.) współczynniki zachorowań w Polsce stanowią największe zagrożenie dla systemu zdrowia w naszym kraju” — podkreśla dr Tomasz Zdrojewski.

Jego zdaniem, nie doceniamy znaczenia zmian prawnych i fiskalnych dla zdrowia społeczeństwa. „W 2015 r. bardzo dobrze opisał ten potencjał prof. Witold Zatoński w piśmie „Lancet”, podając przykłady dobrych i złych praktyk dotyczących cen alkoholu w Polsce i kilku innych krajach” — przypomina dr Zdrojewski. Gdański zespół ma w przyszłym miesiącu przedstawić, również w renomowanym piśmie, scenariusze działań dla zdrowia Polaków w zakresie chorób serca odnoszące się do czynników ryzyka choroby wieńcowej. Analizy te wykonano we współpracy z ekspertami z 9 krajów UE dzięki grantowi Komisji Europejskiej.

Dr Zdrojewski jest bardzo zadowolony z tego, że w prace nad wspomnianą ustawą dobrze wpisał się Komitet Zdrowia Publicznego PAN, któremu przewodzi. „To dla mnie duża naukowa i życiowa satysfakcja kierować pracami tak wybitnych ekspertów. Każdy z członków Komitetu jest dużą indywidualnością, a mimo to stanowimy spójny i jednomyślnie pracujący zespół — dla wartości, jaką jest dobro wspólne” — ocenia dr Zdrojewski.

W 2016 roku chciałby doczekać się w swojej codziennej działalności, tj. kształceniu studentów medycyny, pracy z chorymi i w badaniach klinicznych oraz w pracy naukowej większej stabilności i przewidywalności. „Takie dobre praktyki, jak partnerski dialog, przejrzyste i oparte na faktach analizy, najpierw pilotaże, a na końcu efektywne programy w celu naprawy systemu kształcenia dyplomowego, zdrowia publicznego, organizacji świadczeń medycznych czy wprowadzania innowacji, są polskiej medycynie bardzo potrzebne”.

7. Piotr Warczyński

Dr n. med., spec. chorób wewnętrznych, gastroenterolog; wiceminister zdrowia 

Piotr Warczyński  Pamięć instytucjonalna resortu zdrowia

Z powołania lekarz, z nadania świetnie wykwalifikowany „systemowiec”, którego merytoryczne przygotowanie doceniły obie główne opcje polityczne.

Wiceminister Piotr Warczyński z resortem zdrowia jest związany od 2000 roku. Początkowo zajmował stanowisko dyrektora Biura Akredytacji, a także dyrektora Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. W kolejnych latach (2004-2014) był także dyrektorem Departamentu Organizacji Ochrony Zdrowia, a do 2012 zastępował dyrektora generalnego resortu zdrowia. Na fotel wiceministra powołano go w 2012 roku, kiedy to z pełnienia urzędu zrezygnował Krzysztof Chlebus. Jako jedyny w resorcie zdrowia pełni tę funkcję również w nowym rządzie i doceniany jest za merytoryczne przygotowanie oraz fenomenalną znajomość ustaw, których większość współtworzył. 

Rok 2015 nie był dla Piotra Warczyńskiego łatwy — rozpoczął się od trudnych negocjacji z przedstawicielami Federacji Porozumienie Zielonogórskie, natomiast w trakcie kolejnych miesięcy koordynował i monitorował wdrażanie pakietów onkologicznego oraz kolejkowego. 

Zdaniem lekarzy rodzinnych, z którymi negocjował na przełomie 2014 i 2015 roku, głównym atutem Piotra Warczyńskiego jest jego przygotowanie merytoryczne oraz znajomość systemu ochrony zdrowia od podszewki. „Warto również podkreślić, że wiceminister jest osobą niezwykle koncyliacyjną, zawsze gotową do rozmów i otwartą na dialog” — zaznacza proszący o anonimowość lekarz rodzinny i uczestnik ubiegłorocznych negocjacji. A Konstanty Radziwiłł nie kryje uznania dla wiedzy Piotra Warczyńskiego. „Dzięki niemu zachowujemy (w resorcie — przyp. red.) niezwykle ważną pamięć instytucjonalną” — ocenił minister.

Rok 2016 zapowiada się dla wiceministra Warczyńskiego równie pracowicie, czeka go bowiem „odkręcanie” zapisów pakietu onkologicznego i kolejkowego, a także liczne nowe obowiązki związane z zapowiedzianymi przez rząd PiS i Konstantego Radziwiłła projektami. Wśród nowych zadań jest koordynacja prac nad „konstytucją poz” , czyli ustawą o podstawowej opiece zdrowotnej. 

8. Krzysztof Łanda

Lekarz; wiceminister zdrowia, fundator i założyciel Fundacji Watch Health Care oraz do 2015 r. jej prezes

Krzysztof Łanda  Kompetentny zarządca koszyka

Założyciel i do 2015 roku prezes Fundacji Watch Health Care. Obecnie wiceminister zdrowia. Inicjuje, koordynuje i nadzoruje w ministerstwie wykonywanie zadań przez: Departament Organizacji Ochrony Zdrowia w zakresie realizacji świadczeń gwarantowanych, Departament Polityki Lekowej i Farmacji, Departament Współpracy Międzynarodowej. Nadzoruje działalność Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w Warszawie, Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia w Krakowie, Samodzielnego Publicznego Zakładu Zaopatrzenia Ortopedycznego w Poznaniu. 

W jego ocenie, w reformowaniu systemu ochrony zdrowia w Polsce zaprzepaszczono ostatnie dwa lata. Nie podjęto bowiem prac nad koszykiem świadczeń i jego określeniem za pomocą technologii medycznych, a taryfikacją udało się objąć tylko dwa obszary, zmarnowano czas i środki na wdrożenie rejestru usług medycznych. „Opracowywany” od wielu lat system informatyczny znajduje się w opłakanym stanie, a fundusze unijne przeznaczone na ten cel są zagrożone. „Prawdę mówiąc, w zeszłym roku nie wydarzyło się w ochronie zdrowia nic istotnie pożądanego, natomiast w porównaniu z rokiem 2014 jeszcze bardziej było widać niedotrzymane obietnice poprzedniego rządu” — podsumowuje Krzysztof Łanda. 

Za osobisty sukces uważa funkcjonowanie Fundacji Watch Health Care. „To projekt, który udowodnił swoją niezależność. Przygotowywane są rzetelne rankingi i barometry (np. Onkobarometr) wykorzystywane przez coraz więcej osób zarówno w Polsce, jak i za granicą”. 

Jest dumny, że minister Radziwiłł pokłada w nim nadzieje i zaprosił do współpracy. „Przede mną niezwykle odpowiedzialne zadania dotyczące całej polityki lekowej i nielekowych części koszyka”. Za najważniejsze zadania uważa koszyk świadczeń gwarantowanych, a także taryfikację świadczeń. „O ile lekowe części koszyka są już w miarę dobrze zarządzane, o tyle jego nielekowa część wymaga weryfikacji. Będziemy pracować nad taryfikacją świadczeń, standaryzacją postępowania i tworzyć kompleksowe produkty do kontraktowania przez NFZ. Za cel stawiam sobie również podniesienie kompetencji pracowników Ministerstwa Zdrowia zajmujących się koszykiem świadczeń i polityką lekową, a także członków Komisji Ekonomicznej, Rady Przejrzystości i Rady Taryfikacji” — wylicza Krzysztof Łanda. 

9. Romuald Krajewski 

Dr hab. n. med., spec. neurochirurg, profesor, kierownik oddziału zabiegowego Kliniki Nowotworów Głowy i Szyi Centrum Onkologii, wiceprezes Naczelnej Rady Lekarskiej, wiceprezes Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie, sekretarz Odwoławczej Komisji Bioetycznej przy MZ, wiceprezes Europejskiej Unii Lekarzy Specjalistów (UEMS), członek zarządu Polskiego Towarzystwa Chirurgii Podstawy Czaszki

Romuald Krajewski  Nic, co z zawodem lekarza związane, nie jest mu obce

Profesor jest czynnym neurochirurgiem oraz oddanym sprawom zawodu lekarza samorządowcem. Od 2014 roku, kiedy w drugiej turze wyborów na prezesa NRL oddał poparcie Maciejowi Hamankiewiczowi, jest wiceprezesm NRL i jednocześnie prawą ręką szefa lekarskiej korporacji. W 2015 roku koncentrował się na działalności związanej z kształceniem lekarzy i lekarzy dentystów, a także na badaniach opinii środowiska zawodowego. W październiku po raz wtóry wybrany został na prezydenta Europejskiej Unii Lekarzy Specjalistów — najstarszej organizacji lekarskiej w Europie. 

Zawodowo związany jest z Kliniką Nowotworów Głowy i Szyi Centrum Onkologii-Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, gdzie kieruje oddziałem zabiegowym. Zdaniem jego współpracowników, to właśnie umiejętność łączenia obu funkcji wzbudza należyty szacunek i uznanie w środowisku.

Miniony rok był dla Romualda Krajewskiego niezwykle pracowity. W samorządzie zawodowym dużo czasu przeznaczał m.in. na opiniowanie projektów aktów prawnych, ocenę warunków pracy i płacy, wnioskowane w sprawach kształcenia przed- i podyplomowego, działania na rzecz ochrony zawodów lekarza i lekarza dentysty. Jednym z problemów, jakim poświęcał uwagę, były niedobory kadrowe lekarzy. Przyznaje, że rozwiązaniem tej kwestii powinny być działania kompleksowe — począwszy od zwiększenia rekrutacji na studia, po umożliwienie odbywania specjalizacji. Dlatego cieszy go deklaracja ministra zdrowia o ułatwieniach w tym zakresie. 

„Najcenniejsze cechy Romualda Krajewskiego to rzetelność i olbrzymia wiedza na temat struktur i działań naszego samorządu oraz innych organizacji międzynarodowych. Bardzo cenię sobie jego uwagi do naszych uchwał, stanowisk, apeli. Mamy dobry kontakt i dyskusja między nami nad projektami różnych działań zawsze jest konstruktywna” — podkreśla Maciej Hamankiewicz, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej. 

10. Jacek Krajewski 

Lekarz; prezes Federacji Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia Porozumienie Zielonogórskie, prezes Dolnośląskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców, członek zarządu Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce

Jacek Krajewski  Empatyczny negocjator lekarzy rodzinnych

Zdaniem współpracowników prezesa Federacji Porozumienie Zielonogórskie Jacka Krajewskiego, wysokie miejsce tego lekarza i społecznika w rankingu Listy Stu to efekt konsekwentnej realizacji marzeń o medycynie rodzinnej jako podwalinie systemu ochrony zdrowia. Miniony rok nie należał jednak do najłatwiejszych, a z pewnością najspokojniejszych dla Jacka Krajewskiego. 

W pierwszych dniach stycznia 2015 cała Polska zamarła po informacji, że lekarze rodzinni nie porozumieli się z resortem zdrowia i blisko jedna trzecia gabinetów będzie zamknięta. Twardym negocjatorem ze strony lekarzy rodzinnych był właśnie Jacek Krajewski, który też na bieżąco wyjaśniał Polakom powody zaistniałej sytuacji.

„Jacka Krajewskiego znamy się od początków Federacji Porozumienie Zielonogórskie. To człowiek o ogromnej kulturze osobistej, niezwykle inteligentny, empatyczny w stosunku do pacjentów i jednocześnie potrafiący twardo stać na straży swoich racji i przekonań. Jeśli miałbym go porównywać do kogokolwiek ze współczesnej historii Polski to Jacek Krajewski przypomina śp. Tadeusza Mazowieckiego” — uważa Wojciech Perekitko, wiceprezes Okręgowej Rady Lekarskiej w Zielonej Górze i członek Federacji Porozumienie Zielonogórskie.

Poparcie lekarzy rodzinnych Jacek Krajewski zdobył trudnymi pertraktacjami z ówczesnymi władzami resortu, wykazując się niezwykłą determinacją i talentem negocjacyjnym. „Ponieważ towarzyszyłem mu w trakcie tych trudnych dla wszystkich lekarzy rodzinnych dni, widziałem jego opanowanie, kiedy był bezpardonowo atakowany przez ministra Bartosza Arłukowicza. Ze spokojem przyjmował kolejne ciosy, stale deklarując chęć dalszych rozmów” — podkreśla Wojciech Perekitko. 

A czego życzyłby prezesowi FPZ? „Przez lata medycyna rodzinna i podstawowa opieka zdrowotna były demontowane przez kolejne władze. Życzyłbym Jackowi spełnienia marzeń nas wszystkich — żeby podstawowa opieka zdrowotna osiągnęła właściwe miejsce w systemie ochrony zdrowia, a lekarze poz stanowili filar opieki zdrowotnej” — podsumował Wojciech Perekitko.

11. Władysław Kosiniak-Kamysz, dr n. med., internista, przewodniczący PSL, poseł (PSL), były minister pracy i polityki społecznej 
(do listopada 2015) 

12. Sławomir Neumann, mgr ekonomii, poseł, przewodniczący klubu poselskiego PO, były wiceminister zdrowia (do listopada 2015)

13. Marek Wójcik, mgr ekon., ekspert ds. ochrony zdrowia, zastępca sekretarza generalnego Związku Powiatów Polskich, były wiceminister administracji i cyfryzacji

14. Stanisław Karczewski, lek. chirurg, marszałek Senatu

15. Tomasz Latos, lek., radiodiagnosta, poseł (PiS), zastępca przewodniczącego sejmowej Komisji Zdrowia, były przewodniczący sejmowej Komisji Zdrowia 
(do października 2015)

16. Mirosław Wysocki, prof. dr hab. 
n. med., spec. epidemiologii i chorób wewnętrznych, dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego — PZH, członek Krajowego Komitetu ds. Pandemii Grypy, wiceprzewodniczący Komitetu Epidemiologii i Zdrowia Publicznego PAN, członek Komisji Rady Sanitarno-Epidemiologicznej GIS

17. Grażyna Rogala-Pawelczyk, dr n. med., mgr pielęgniarstwa, prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych

18. Lucyna Dargiewicz, pielęgniarka, przewodnicząca Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych 

19. Krzysztof Warzocha, prof. dr hab. n. med., spec. chorób wewnętrznych, hematologii, onkologii klinicznej, zdrowia publicznego, dyrektor Instytutu Hematologii i Transfuzjologii (od 2002 r.), były dyrektor Centrum Onkologii-Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie (do października 2015)

20. Andrzej Mądrala, dr n. przyr., wiceprezydent Konfederacji Pracodawców Polskich, przewodniczący Korporacji Zdrowe Zdrowie przy Konfederacji Pracodawców Polskich, wiceprezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szpitali Prywatnych, prezes zarządu Centrum Medycznego MAVIT

21. Adam Kozierkiewicz, dr n. med., ekspert ds. ekonomiki zdrowia, konsultant JASPERS, Europejski Bank Inwestycyjny, były pracownik Instytutu Zdrowia Publicznego UJ CM w Krakowie

22. Marek Balicki, dr n. med., spec. anestezjologii, psychiatrii, członek Narodowej Rady Rozwoju, kierownik Wolskiego Centrum Zdrowia Psychicznego w Szpitalu Wolskim w Warszawie, członek Rady Programowej Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej, członek Zespołu ds. Ochrony Zdrowia Psychicznego przy Rzeczniku Praw Obywatelskich, były minister zdrowia (2003, 2004-2005)

23. Maciej Hamankiewicz, dr n. med., spec. chorób wewnętrznych, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej (od 2010 roku), wiceprezes Śląskiej Izby Lekarskiej, członek Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego

24. Tadeusz Jedrzęjczyk, dr n. med., spec. medycyny społecznej, organizacji ochrony zdrowia i zdrowia publicznego, prezes Narodowego Funduszu Zdrowia

25. Małgorzata Gałązka-Sobotka, 
dr n. ekon., ekspert w obszarze rozwoju organizacji, przywództwa i kapitału ludzkiego, dyrektor Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego 
oraz kierownik kierunku MBA w ochronie zdrowia, adiunkt w Katedrze Zarządzania i Marketingu Uczelni Łazarskiego, 
zastępca przewodniczącego Rady NFZ, 
przewodnicząca Zespołu Problemowego Rady NFZ ds. leczenia szpitalnego, doradca prezydenta Pracodawców RP w obszarze ochrony zdrowia

26. Maciej Piróg, dr n. med., spec. pediatrii, organizacji ochrony zdrowia i zdrowia publicznego, dyrektor zarządzający Europejskiego Centrum Zdrowia Otwock, ekspert ochrony zdrowia Konfederacji Lewiatan, były doradca społeczny 
Prezydenta RP ds. zdrowia 
(do maja 2015), były wiceminister zdrowia (1999-2000)

27. Wojciech Maksymowicz, prof. dr hab. n. med., spec. neurochirurg, dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warmińsko-
-Mazurskiego, kierownik Katedry Neurologii i Neurochirurgii UWM w Olsztynie, były minister zdrowia (1997-1999)

28. Janusz Meder, dr n. med., spec. onkologii klinicznej, radioterapii onkologicznej, kierownik Oddziału Zachowawczego 
Kliniki Nowotworów Układu Chłonnego w Centrum Onkologii-Instytucie 
im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, prezes Zarządu Głównego Polskiej Unii Onkologii

29. Bolesław Piecha, lek., spec. ginekolog położnik, poseł do Parlamentu Europejskiego były senator (2013-2014), były wiceminister zdrowia (2005-2007)

30. Lidia Brydak, prof. zw. dr hab. n. biol., mikrobiolog i wirusolog, kierownik Zakładu Badania Wirusów Grypy, kierownik Krajowego Ośrodka ds. Grypy w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego-PZH w Warszawie, członek Krajowego Komitetu ds. Pandemii Grypy, członek Rady Sanitarno-
-Epidemiologicznej przy GIS

31. Jerzy Woy-Wojciechowski, prof. dr hab. 
n. med., spec. ortopedii i traumatologii oraz medycyny nuklearnej, prezes Fundacji im. Jakuba hr. Potockiego, były prezes Polskiego Towarzystwa Lekarskiego

32. Marek Posobkiewicz, lek., spec. chorób wewnętrznych, medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny hiperbarycznej, organizacji ochrony zdrowia, Główny Inspektor Sanitarny

33. Ewa Kopacz, lek., spec. medycyny rodzinnej, pediatra, poseł (PO), była premier (do listopada 2015), była marszałek Sejmu (2011-2013), była minister zdrowia (2007-2011)

34. Adam Rozwadowski, mgr inż., wiceprezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szpitali Prywatnych, prezes Centrum Medycznego Enel-
-Med., członek zarządu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Prywatnej Służby Zdrowia

35. Lidia Gądek, lek., spec. chorób wewnętrznych, medycyny rodzinnej, medycyny pracy, poseł (PO), członek sejmowej Komisji Zdrowia, przewodnicząca parlamentarnego Zespołu 
ds. Podstawowej Opieki Zdrowotnej i Profilaktyki

36. Anna Rulkiewicz, prezes zarządu Związku Pracodawców Prywatnej Służby Zdrowia, prezes Grupy Lux Med

37. Paweł Sztwiertnia, lek., spec. zdrowia publicznego, dyrektor generalny Związku Pracodawców Innowacyjnych Firm Farmaceutycznych INFARMA, były wiceminister zdrowia (2004-2005)

38. Paweł Buszman, prof. dr hab. n. med., spec. chorób wewnętrznych, kardiologii, prezes zarządu American Heart of Poland, Przedsiębiorca Roku 2015 wg firmy EY

39. Paweł Grzesiowski, dr n. med., spec. pediatrii, ekspert w dziedzinie immunologii, terapii zakażeń, prezes Fundacji Instytutu Profilaktyki Zakażeń, prezes Stowarzyszenia Higieny Lecznictwa

40. Andrzej Sośnierz, dr med., spec. neurolog, poseł, wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Zdrowia, były prezes NFZ (2006-2007)

41. Jerzy Starak, właściciel i przewodniczący Rady Nadzorczej Polpharma SA, przewodniczący rady nadzorczej Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego, założyciel Fundacji Naukowej Polpharmy

42. Igor Radziewicz-Winnicki, dr n med., spec. pediatrii, zdrowia publicznego, były wiceminister zdrowia (do listopada 2015)

43. Stanisława Golinowska, prof. zw. dr hab. n. ekon., kierownik Zakładu Ekonomiki Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego Instytutu Zdrowia Publicznego UJ CM, kierownik Zakładu Polityki Społecznej IPiSS, współzałożycielka i wiceprzewodnicząca Fundacji Naukowej Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych CASE jako research fellow CASE w Warszawie oraz IZA w Bonn, członek PAN

44. Bożena Janicka, lek., spec. medycyny rodzinnej, pediatrii, prezes Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia, członek Zarządu Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce, prezes Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego KLRwP

45. Robert Mołdach, dr n. techn., doradca prezydenta Pracodawców RP, założyciel Instytutu Zdrowia i Demokracji, członek Rady ds. Taryfikacji AOTMiT

46. Maria Ochman, przewodnicząca Krajowego Sekretariatu Ochrony Zdrowia NSZZ „Solidarność”, członek Narodowej Rady Rozwoju

47. Krzysztof Bukiel, dr n med., spec. chorób wewnętrznych, przewodniczący Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy

48. Urszula Jaworska, założycielka i wiceprezes Fundacji Urszuli Jaworskiej

49. Rafał Niżankowski, dr hab. n. med., spec. chorób wewnętrznych, anestezjolog, przewodniczący Rady Akredytacyjnej Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia, kierownik Zakładu Angiologii II Katedry Chorób Wewnętrznych UJ CM, przewodniczący Konfederacji Akredytacyjnej dla Ochrony Zdrowia, członek zarządu Towarzystwa Promocji Jakości Opieki Zdrowotnej w Polsce, prezes Polskiego Towarzystwa Intensywnej Terapii Interdyscyplinarnej 

50. Janusz Moryś, prof. dr hab. n. med., spec. w dziedzinie anatomii i neurobiologii, rektor Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, członek Komitetu Neurobiologii PAN

51. Jakub Szulc, mgr ekon., ekspert sektora ochrony zdrowia, EY Poland, były poseł (2005-2014), były wiceminister zdrowia (2008-2012)

52.  Jarosław Fedorowski, dr n. med., prof. nadzw. spec. chorób wewnętrznych, kardiologii, organizacji ochrony zdrowia, prof. Akademii Leona Koźmińskiego, prezes Polskiej Federacji Szpitali, członek Prezydium Europejskiej Federacji Szpitali „Hope”, wiceprzewodniczący Platformy Zdrowie Pracodawców RP, założyciel i prezes Europejskiego Stowarzyszenia Dyrektorów Medycznych

53.  Szymon Chrostowski, prezes Fundacji Wygrajmy Zdrowie im. prof. Grzegorza Madeja, prezes Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych

54. Jerzy Gryglewicz, dr, ekspert Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, wykładowca Uczelni Łazarskiego (MBA w ochronie zdrowia), były wicedyrektor ds. lecznictwa Instytutu Reumatologii

55. Maciej Adamkiewicz, lek., spec. chirurg, prezes Grupy Adamed, członek Międzynarodowego Towarzystwa Uroginekologicznego

56.  Irena Rej, mgr psych., prezes Izby Gospodarczej „Farmacja Polska”, właściciel firmy Dagomed

57.  Barbara Kozłowska, mgr rehab., Rzecznik Praw Pacjenta, członek Rady Naukowej Polskiego Towarzystwa Bioetycznego

58. Andrzej Sawoni, lek., spec. chirurgii ogólnej, prezes Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie

59. Grzegorz Cessak, mgr farm., prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

60.  Zbigniew Szawarski, dr hab. n. filozof., prof. UW, wykładowca Instytutu Filozofii UW, członek Rady Przejrzystości AOTMiT, przewodniczący Prezydium Komitetu Bioetyki PAN, przewodniczący Rady Naukowej Fundacji WHC

61. Krzysztof Chlebus, dr n. med., spec. kardiolog, I Katedra i Klinika Kardiologii GUMed, były wiceminister zdrowia 
(2012-2014)

62. Rafał Muchacki, lek., spec. chirurgia onkologiczna, dyrektor Beskidzkiego Centrum Onkologii, były senator (PO) i przewodniczący senackiej Komisji Zdrowia (do listopada 2015)


63. Andrzej Sokołowski, lek., prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szpitali Prywatnych, prezes NZOZ Centrum Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej Sp. z o.o.

64. Czesław Hoc, lek., spec. chorób wewnętrznych, medycyny rodzinnej, endokrynologii, poseł do Parlamentu Europejskiego (od listopada 2015), były poseł (PiS) i zastępca przewodniczącego sejmowej Komisji Zdrowia

65. Krzysztof Kuszewski, dr n. med., epidemiolog, spec. zdrowia publicznego, kierownik Zakładu Organizacji i Ekonomiki Ochrony Zdrowia oraz Szpitalnictwa Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH w Warszawie, współautor Narodowego Programu Zdrowia (2007-2015)

66. Witold Lukas, prof. dr hab. med., spec. medycyny rodzinnej, kierownik Zakładu Medycyny Rodzinnej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, członek zarządu Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce, członek Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia

67.  Ewa Grenda, dyrektor generalna Roche Polska Sp. z o.o., prezes zarządu Związku Pracodawców Innowacyjnych Firm Farmaceutycznych INFARMA 

68.  Leszek Borkowski, dr n. farm., prezes Fundacji Razem w Chorobie

69.  Marek Twardowski, lek., spec. chorób wewnętrznych i medycyny rodzinnej, prezes Lubuskiego Związku Lekarzy Pracodawców POZ „Porozumienia Zielonogórskiego”, były wiceminister zdrowia (2007-2010)

70.  Krzysztof Tuczapski, lek., spec. laryngolog dziecięcy, były wiceprezes NFZ (do grudnia 2015)

71. Grzegorz Kucharewicz, dr n. med., prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej

72. Tomasz Pasierski, prof. dr hab. n. med., spec. chorób wewnętrznych, kardiologii, ordynator Oddziału Kardiologii i Chorób Wewnętrznych Międzyleskiego Szpitala Specjalistycznego, kierownik Zakładu Bioetyki i Humanistycznych Podstaw Medycyny WUM, przewodniczący Rady Przejrzystości przy AOTMiT

73.  Adam Jelonek, prof. dr hab. n. med., spec. pediatrii, prezes Fundacji Ronalda McDonalda, współtwórca programu przeszczepiania nerek u dzieci w Polsce, od 1994 związany z Fundacją „Przyjaciele Szpitala Dziecięcego na Niekłańskiej”

74. Anna Janczewska-Radwan, mgr ekon., wiceprezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Wyrobów Medycznych POLMED, minister zdrowia w Gabinecie 
Cieni BCC

75. Piotr Gerber, dr inż., członek komisji zagranicznej Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szpitali Prywatnych, założyciel EMC Instytut Medyczny SA

76. Andrzej Ryś, lek., dyrektor ds. systemu ochrony zdrowia oraz produktów przy Komisji Europejskiej (od 2006), były wiceminister zdrowia (1999-2002)

77. Jerzy Hennig, dr n. farm., dyrektor Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia

78. Agnieszka Pachciarz, mgr prawa, była prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (2012-2013)

79. Paulina Kieszkowska-Knapik, adwokat, Kancelaria Kieszkowska Rutkowska Kolasiński

80. Łukasz Zalicki, partner w firmie EY Poland 

81. Jolanta Orłowska-Heitzman, lek., spec. patomorfolog, dyrektor Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego w Ministerstwie Zdrowia, prezes Polskiego Towarzystwa Prawa Medycznego, była Naczelna Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Naczelnej Izby Lekarskiej 
(2006-2014)


82. Wojciech Kuźmierkiewicz, 
dr n. farm., wiceprezes zarządu Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego, prezes zarządu Naukowej Fundacji Polpharmy, członek zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Leków Generycznych, były wiceminister zdrowia (1992-1997)

83. Marynika Woroszylska-Sapieha, członek Rady Programowej Vital Voices — międzynarodowej organizacji pozarządowej, wspierającej rozwijanie potencjału przywódczego kobiet 
oraz szerzenie idei mentoringu, 
była dyrektor generalna Grupy Sanofi 
w Polsce (do grudnia 2015), 
była przewodnicząca Związku Pracodawców Innowacyjnych Firm Farmaceutycznych INFARMA,


84. Zdzisław Szramik, 
lek., spec. położnictwo i ginekologia, wiceprzewodniczący Zarządu Głównego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy, przewodniczący Regionu Podkarpackiego OZZL

85. Maciej Kowalczyk, 
dr hab. n. med., spec. neurolog, dyrektor Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego Krakowie

86.  Wojciech Wysoczański, 
dr n. med., dyrektor Wydziału 
Oceny Technologii Medycznych 
AOTMiT

87.  Joanna Jędrzejczak, 
dr hab. n. med., prof. CMKP, spec. neurologii, dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego

88. Zofia Ulz, 
mgr farm., ekspert w kancelarii prawnej Dentons, były Główny Inspektor Farmaceutyczny (do października 2015)

89. Renata Jażdż-Zaleska, 
prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Niepublicznych Szpitali Samorządowych, prezes zarządu Specjalistycznego Centrum Medycznego w Polanicy-Zdroju

90.  Mariusz Klencki, 
dr hab. n. med., prof. nadzw.UM, spec. endokrynolog, dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych, kierownik Zakładu Morfometrii Gruczołów Dokrewnych, Katedra Endokrynologii UM w Łodzi

91. Tomasz Tomasik, 
dr n. med., spec. chorób wewnętrznych, medycyny rodzinnej, prezes Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce

92. Zbigniew Fijałek, 
prof. dr hab. n. farm., członek Rady Naukowej NIZP-PZH w kadencji 2015-2019, były dyrektor Narodowego Instytutu Leków (do 2015), były konsultant wojewódzki ds. analityki farmaceutycznej

93.  Marek Haber, 
lek., spec. ginekologii i położnictwa, dyrektor Szpitala w Suchej Beskidzkiej, były wiceminister zdrowia (2008-2012)

94.  Filip Raciborski, 
dr n. hum., kierownik Zakładu Epidemiologii i Promocji Zdrowia w Narodowym Instytucie Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji

95. Marcin Matczak, 
adwokat, partner w kancelarii DZP

96.  Bartosz Karaszewski, 
prof. UM, spec. neurolog, kierownik Katedry Neurologii i Kliniki Neurologii Dorosłych GUMed, przewodniczący Akademii Młodych Uczonych, laureat konkursu SuperTalenty 2015


97.  Artur Fałek, 
lek., spec. farmakologii klinicznej, były dyrektor Departamentu Polityki Lekowej w Ministerstwie Zdrowia (do listopada 2015)

98. Cezary Śledziewski,
mgr prawa, prezes zarządu Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego

99. Jacek Gugulski, 
prezes Stowarzyszenia Chorych na Przewlekłą Białaczkę Szpikową

100.  Zbigniew Niewójt, 
mgr farm., p.o. Głównego Inspektora Farmaceutycznego.

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze

Polecamy

Newsletter

Zapisz się do bezpłatnego newslettera Pulsu Medycyny.
Podaj swój email.


Blogi »

Lew Starowicz

Lew Starowicz

Co pana podnieca?

Kalendarium

« » grudzień 2016
PnWtŚrCzPtSbN
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
Studenci Medycyny i Farmacji